บทที่ 717 สังหารอย่างสะเทือนลือลั่น บีบผู้แข็งแกร่งให้ออกมา
ช่วงเวลาต่อมาทุกคนก็ได้เห็นฉากอันน่าตกตะลึง
นั่นคือเมื่อลูกธนูของคนเหล่านี้โดน ‘กำแพงพันชั้น’ แล้ว ลู่เฉินกลับยังคงสบายดี ทั้งยังมองมาที่พวกเขาด้วยรอยยิ้มพลางเอ่ยว่า “พวกเจ้าอ่อนแอถึงเพียงไหนกัน?”
อ่อนแอหรือ?
คนเหล่านี้ล้วนเป็นยอดฝีมือขั้นแปลงเซียน แต่ในความคิดเห็นของลู่เฉิน พวกเขากลับอ่อนแอเกินไป
แต่ผู้คนในสำนักเหมันต์จะไม่พอใจกับคำพูดดังกล่าว โดยเฉพาะบางคน เช่น ผู้อาวุโสซือที่โกรธมากจนริมฝีปากสั่นระริก
“ผู้อาวุโสซือ เราทำอะไรไม่ได้แล้วงั้นหรือ?” อสูรเฒ่าจ้าวยังคงต้องการพึ่งพาผู้คนจากสำนักเหมันต์เพื่อจัดการกับลู่เฉิน แต่อีกฝ่ายกลับน่ากลัวมาก จนถึงกับสามารถเพิกเฉยต่อการโจมตีของคนเหล่านี้ได้
ผู้อาวุโสซือหมดหนทางและคล้ายจะดูหดหู่ “ข้าจะลองดู”
จากนั้นก็เห็นผู้อาวุโสซือเริ่มระดมพลัง จากนั้นพลังอันแข็งแกร่งก็ระเบิดออกมาจากร่างของเขา แล้วก่อตัวเป็นเงากระบี่สีทอง ก่อนพุ่งไปโจมตีใส่ลู่เฉิน ฝ่ายลู่เฉิน หลังโดนกระบี่โจมตี ร่างของเขาก็กลายเป็นมนุษย์กระดาษไป
“เกิดอะไรขึ้น?” ทุกคนดูประหลาดใจ
ไม่เพียงคนเหล่านี้เท่านั้น แม้แต่ผู้อาวุโสซือก็สงสัยเป็นอย่างยิ่ง
การแสดงออกของอสูรเฒ่าจ้าวเปลี่ยนเป็นน่าเกลียด “เจ้าเด็กฉลาดนั่นหลบได้อีกแล้ว!”
อวี่ซานเส้าเองก็โกรธมาก “บัดซบ!”
ในขณะนี้เอง จู่ ๆ ลู่เฉินก็ปรากฏตัวขึ้นและใช้เคล็ดวิชาวิญญาณสายฟ้า
ชาย
