ากเท่าไร ก็ยิ่งกล้าหาญมากขึ้นเท่านั้นงั้นหรือ?” ลู่เฉินยิ้มอย่างแปลกประหลาด
“ใช่ พวกมันทรงพลังมาก” อสูรเฒ่าจ้าวกล่าวอย่างภาคภูมิใจ
แต่สิ่งที่อสูรเฒ่าจ้าวไม่คาดก็คือลู่เฉินจะปล่อยเงาสายฟ้าออกมา ซึ่งการโจมตีของเงาสายฟ้านั้นโจมตีใส่ดวงวิญญาณโดยตรง
ดังนั้นเมื่อเกิดพายุฟ้าคะนอง หมาป่าก็ส่งเสียงหอนและล้มลงกับพื้น ณ จุดนั้น
อสูรเฒ่าจ้าวและอวี่ซานเส้าตะลึงงันไปโดยสมบูรณ์ พวกเขาไม่คาดว่าหลังจากไม่ได้เจอแค่สักพัก ลู่เฉินจะน่ากลัวขึ้นขนาดนี้
ทางผู้อาวุโสซือ เขามองไปที่หยางเซี่ยวและดุด่าว่า “เจ้าไม่ได้จัดการพวกเขาหรือ?”
