บทที่ 695 ท่านเช่อผู้โหดเหี้ยมที่ไม่ละเว้นแม้แต่คนของตัวเอง!
นอกจากศีรษะ ทั่วร่างของชายคนนี้ล้วนถูกปกคลุมไปด้วยสีขาว บนใบหน้านั้นมีรอยตีนกามากมาย ในขณะเดียวกันก็มีลูกหนังสีดำห้อยอยู่ที่มือขวา ยามก้าวเดิน ฝีเท้าของคนผู้นั้นดูโซเซเล็กน้อย
เมื่อชายชราหล่านั้นเห็นอีกฝ่าย ทุกคนต่างร้องเรียกด้วยความเคารพว่า “ท่านเช่อ!”
หลังผู้อาวุโสใหญ่และผู้อาวุโสเก้าได้ยิน พวกเขาก็เรียกตามด้วยความเคารพ “ท่านเช่อ!”
ราชันคุมวิญญาณซึ่งเป็นหนึ่งในสามผู้ร้ายกาจนั้นป็นผู้อาวุโสเก่าแก่ด้วย ดังนั้นเขาจึงทำให้ทุกคนรู้สึกว่า ‘น่าพรั่นพรึง’ ยิ่ง
แม้แต่การแสดงออกของผู้อาวุโสสามและคนอื่น ๆ ภายในค่ายกลก็เปลี่ยนไป
ส่วนเจ้าตำหนักนั้น เพราะได้รับตราประทับภูตจากลู่เฉิน ดังนั้นในเวลานี้เขาจึงไม่กล้าพูดอะไร และทำได้เพียงเฝ้าดูเงียบ ๆ เท่านั้น
ราชันคุมวิญญาณเดินอยู่นอกค่ายกลไม่ไกล ก่อนจะมองลู่เฉินด้วยรอยยิ้ม “เจ้ากลัวหรือไม่?”
“เหตุใดจึงต้องกลัว?”
“เพราะข้าแข็งแกร่งกว่าเจ้ามาก” ราชันคุมวิญญาณยื่นมือออกไป จากนั้นลูกหนังสีดำก็แกว่งไปทางค่ายกล จู่ ๆ ผู้อาวุโสหลายคนในค่ายกลก็ตกอยู่ในสภาพงุนงง
ลู่เฉินตระหนักได้ว่าลูกหนังนั่นสามารถจับวิญญาณได้ ดังนั้นเขาจึงส่งผู้อาวุโสเหล่านี้และเจ้าตำหนักไปที่ ‘ประตูไร้สิ่งสรรพ’ ทันที เพื่อให้แน่ใจว่าสมบัติวิญญาณนั่นจะไม่ส่งผลกระทบต่อพวกเขา
“น่าสนใจ” ราชันคุมวิญญาณยิ้มหลังจากเห็นชายหนุ่มสามารถซ
