กมา
ทันใดนั้นกล่องเล็กก็ขยายใหญ่ขึ้น ผู้คนมากมายปรากฏขึ้นทีละคน
คนเหล่านี้ต่างมีแววตาหมองหม่น แต่ร่างกายของพวกเขากลับเผยกลิ่นอายสีดำอันน่าเกรงขาม
เมื่อเห็นคนเหล่านี้ ผู้อาวุโสใหญ่ก็ตกใจ “คนเหล่านี้ล้วนเป็นอัจฉริยะในช่วงไม่กี่พันปีที่ผ่านมาไม่ใช่หรือ?”
ราชันคุมวิญญาณไม่ได้อธิบาย แต่กลับเป็นฝั่งลู่เฉินที่เอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มว่า “เจ้าช่างโหดเหี้ยมจริง ๆ ถึงกับเปลี่ยนอัจฉริยะทั้งหมดในหุบเขาของตัวเองให้กลายเป็นหุ่นเชิด!”
ราชันคุมวิญญาณยิ้มเล็กน้อย จากนั้นจึงปล่อยให้คนเหล่านี้พุ่งรุดเข้าไปในค่ายกล
ทันใดนั้นก็เห็นคนเหล่านี้วิ่งเข้าไปในค่ายกลทีละคน จากนั้นจึงกระจายกำลังออกไปทั่ว โดยไม่เปิดโอกาสให้ลู่เฉินได้เคลื่อนไหวอีก
ลู่เฉินหยิบหินวิญญาณออกมาแล้วสั่งการราชินีลิ่วกุ่ย
ในชั่วพริบตา พลังดูดซับวิญญาณอันแข็งแกร่งก็ถูกปล่อยออกมาจากหิน เพราะคนเหล่านี้เป็นเพียง ‘หุ่นเชิด’ และไม่รู้ว่ามันคืออะไร พวกเขาจึงไม่ได้หนีไปไหน
สิ่งนี้ทำให้กลุ่มคนที่พุ่งเข้ามาในค่ายกลตรงเข้ามาหาหินวิญญาณ ก่อนพากันกลายเป็นศพไปทีละคน
รอยยิ้มของราชันคุมวิญญาณค่อย ๆ แข็งทื่อ
ผู้อาวุโสใหญ่ดูตกใจ ในขณะที่เหล่าชายชราคนอื่น ๆ ต่างสับสน
ไม่เพียงเท่านั้น วิญญาณของผู้อาวุโสเก้าก็ถูกดูดเข้าไปในนั้นด้วย จากนั้นลู่เฉินก็เก็บแผ่นหินออกไป แล้วมองราชันคุมวิญญาณด้วยรอยยิ้ม “จะเข้ามาอีกหรือไม่?”
“เจ้าหนุ่ม เจ้าคิดว่านี่จบแล้วรึ?” ราชันคุมวิ
