Chen Ping คว้ามือของ Su Yuqi และกระแสแห่งความอบอุ่นก็ไหลลงมาที่มือของ Chen Ping และเข้าสู่ร่างกายของ Su Yuqi โดยตรง!
“คุณ… คุณจะทำอะไร? ที่นี่มีคนมากเกินไป!”
ซู่หยูฉีก้มหัวลง เสียงของเธอเหมือนยุง และเธอไม่ได้ยินเว้นแต่เธอจะตั้งใจฟัง!
“คุณพูดอะไร” เฉินผิงถาม
“ฉันบอกว่าอย่าอยู่ที่นี่ มีคนมากเกินไป ไปที่ป่ากันเถอะ!”
ซู่หยูฉีก้มหัวลงแล้วลดเสียงลง
“คุณกำลังทำอะไรอยู่ในป่า?” เฉินผิงปล่อยมือจากซู หยูฉี: “เร็วเข้า ฉันคงตามไม่ทันแล้ว!”
ซูหยูฉีตกตะลึงและเงยหน้าขึ้นมองเฉินปิง เพียงเพื่อจะพบว่าเฉินปิงกำลังมองมาที่เขาด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา
“ฉันทุบคุณจนตาย…………”
Su Yuqi จ้องมองและไล่ตาม Chen Ping!
หลังจากวิ่งไปได้สองก้าว ซูหยูฉีก็พบว่าร่างกายของเธอไม่เหนื่อยอีกต่อไปแล้ว และขาของเธอก็ไม่เจ็บอีกต่อไป เหมือนกับตอนที่เธอเพิ่งปีนเขา!
“มัวทำอะไรอยู่ เร็วเข้า!”
เมื่อเห็นว่าซู่หยู่ฉีตกตะลึง เฉินปิงก็ร้องเรียก
“ลึกซึ้ง”
Su Yuqi ไล่ตาม Chen Ping!
ในไม่ช้าทั้งสองก็ไล่ตามกู่เหวินเทียนและคนอื่น ๆ เป็นเรื่องแปลกเล็กน้อยที่เห็น Chen Ping และ Su Yuqi ไล่ตามกันอย่างรวดเร็ว
“หยูฉี คุณไม่เหนื่อยเกินกว่าจะเดินไหวเหรอ?”
เมื่อเห็นสภาพของซูหยูฉี ซูเหวินจงก็ดูไม่เหนื่อยมากเช่นกัน
“ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ฉันจะไม่เหนื่อยสักพัก และฉันรู้สึกผ่อนคลายมาก”
ซูหยูฉีพูดด้วยใบหน้าที่งุนงง
ทันทีที่ Su Yuqi พูดจบ ทุกคนก็หันความ
