ยงคนเดียว ขวางพวกเขาทั้งสามไว้?” จิ่วคูมีสีหน้าไม่ดีนัก
“ปล่อยต้นไม้ประหลาดนั่นของเจ้าออกมา ก็จะสามารถขวางไว้ได้ครู่หนึ่ง” ผู้อาวุโสแปดกล่าว
จิ่วคูพูดด้วยท่าทางจริงจัง “หลังจากจบเรื่องล่ะ?”
“รอให้ข้าจัดการเจ้าหนุ่มนั่นและผนึกวิญญาณของเขา ข้าจึงจะมอบกายเนื้อให้พวกท่าน และบอกว่าเขาถูกข้าสังหาร ข้าคิดว่าพวกเขาคงไม่มีปัญหากับเราเพื่อขั้นหลอมแก่นแท้เพียงหนึ่งคนหรอก?” ผู้อาวุโสแปดค่อย ๆ เสนอวิธีการ
จิ่วคูจึงทำได้เพียงสูดลมหายใจเข้าให้ลึกที่สุด “ได้ เตรียมตัวเสียก่อน”
“รอให้พวกเขาลงมาจากลานประลงก็ลงมือได้” ผู้อาวุโสแปดพูดจบก็มองไปยังลานประลองอย่างพิจารณา
บนลานประลอง ลู่เฉินได้ทำให้จูเก๋อหลิงเฟิงหัวหมุนไปแล้ว และยังจัดการอีกคนจนได้รับบาดเจ็บ ส่วนกานจิ่วเม่ยและกู่ซานฉง เมื่อเป็นอิสระจึงเดินขึ้นไปด้านหน้าเพื่อล้อมทั้งสองคนไว้
จูเก๋อหลิงเฟิงเป็นยอดฝีมือ ไม่เคยคิดที่จะพ่ายแพ้จนน่าอับอายเช่นนี้ ดังนั้นเขาจึงมีสีหน้าไม่ดีนัก
ผู้อาวุโสแปดสื่อสารมาถึงจูเก๋อหลิงเฟิงว่า “ยอมแพ้ ข้าจะจัดการเขาเอง!”
ยอมแพ้?
จูเก๋อหลิงเฟิงมีสีหน้าเปลี่ยนไปทันที
