นต์มาด้วยความตื่นเต้น
ส่วนผู้อาวุโสแปดก็ได้นำยันต์ในมืออีกแผ่นหนึ่งออกมา
“ยันต์นี้ สามารถปล่อยเขตแดนชั่วคราวได้ เมื่อถึงเวลานั้น พวกเจ้าสามารถโยนยันต์นี้ไปยังพวกเขา จากนั้นเมื่อมันกลายเป็นเขตแดน พวกเจ้าก็จะสามารถลงมือกับพวกเขาได้” ผู้อาวุโสแปดส่งยันต์นี้ออกไป
ชายหน้าดำเอ่ยถามด้วยความแปลกใจ “ผู้อาวุโสแปด นี่คือยันต์อะไรกัน?”
“เจ้าแค่ใช้มันก็พอ เรื่องอื่นไม่ต้องสนใจ” ผู้อาวุโสแปดกำชับกับชายหน้าดำ
ชายหน้าดำขานรับ “ได้ พวกเราจะทำตาม”
“ดี ดีมาก!” ผู้อาวุโสแปดฉีกยิ้ม จากนั้นหมุนตัวและเดินออกไป
จูเก๋อหลิงเฟิงเห็นผู้อาวุโสแปดกลับมาก็เอ่ยถาม “อาจารย์ เมื่อครู่นี้ท่าน?”
“เมื่อครู่ ข้าได้มอบยันต์ที่ผนึกเขตแดนหมัดแสงทองให้เขาไปแล้ว”
“ยันต์เขตแดนหมัดแสงทอง?” จูเก๋อหลิงเฟิงสงสัย
“ข้าผนึกเคล็ดวิชาลงไปภายในยันต์ และเมื่อพวกเขาใช้ยันต์นี้ ก็จะสำแดงพลังของยันต์นี้ แต่จะมีเวลามากสุดเพียงหนึ่งก้านธูป แต่ก็มากพอที่จะจัดการพวกเขาแล้ว” ผู้อาวุโสแปดพูดด้วยความมั่นใจ
จูเก๋อหลิงเฟิงยังคิดที่จะอยากจัดการกับลู่เฉินด้วยมือตัวเอง แต่ตอนนี้เมื่อได้ยินเช่นนี้แล้วก็รู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย “อาจารย์ เช่นนี้ข้าก็ไม่สามารถจัดการเจ้าหนุ่มนั่นด้วยตัวเองหรือ?”
“การประลองห้าครั้ง ไม่แน่อาจจะมาถึงเจ้าได้ ดังนั้นหากจัดการได้เร็วก็ควรรีบลงมือ อย่ายื้อเวลาให้นานเกินไป”
“ย่อมได้”
“ดูเรื่องสนุกเถิด ยันต์เขตแดนหมัดแสงทองนี้ ไม่ได้
