บทที่ 650 ปล่อยคน? ด้วยเหตุผลใดกัน?
เฮยหลวนไม่เชื่อ เพราะนางรู้ถึงความน่ากลัวของลู่เฉิน ดังนั้นนางจึงเอ่ยขึ้นมาด้วยความสงสัย “น่าจะไม่ใช่เช่นนั้น”
จูเก๋อหลิงเฟิงคลี่ยิ้มเย็นชา “เฮยหลวน เจ้าน่าจะรู้ถึงความน่ากลัวของฝ่ามือแปดวิญญาณของพวกเรา”
และในขณะนั้นเอง ลู่เฉินก็ขยับกาย เขตแดนสีทองรอบ ๆ ก็พลันหายไปในพริบตา
เมื่อเห็นภาพนี้ ผู้คนในบริเวณนั้นต่างก็กรีดร้องดังลั่น
“ดูนั่น เขาไม่เป็นอะไรและยังทำลายเขตแดนนั่นแล้ว”
“เจ้าหนุ่มผู้นี้เป็นขั้นหลอมแก่นแท้จริงหรือ?”
กานจิ่วเม่ยพูดด้วยความพึงพอใจ “ทำให้พวกเขาได้รู้ถึงความเก่งกาจของพวกเราภูเขาเดียวดาย!”
กู่ซานฉงถอนหายใจ จินอีฉุยเบิกตากว้างอย่างตกใจ “เป็นไปไม่ได้ ฝ่ามือแปดวิญญาณของข้า และเขตแดนฝ่ามือแสงทอง เหตุใดจึงถูกทำลายได้?”
ขณะนั้นเอง ลู่เฉินได้ฟื้นคืนจากเงาอัสนีวิญญาณไปสู่กายเนื้อเช่นเดิม เขาคลี่ยิ้มและเอ่ยถามขึ้นว่า “นี่เป็นวิธีของเจ้าหรือ?”
จินอีฉุยเริ่มร้อนใจ จึงรีบใช้เขตแดนฝ่ามือแสงทองทันที แต่ลู่เฉินเพียงแค่นำมือมาสัมผัส เขตแดนนี้ก็ถูกทำลายลง
ผู้คนในบริเวณนั้นต่างก็ตกตะลึง
จูเก๋อหลิงเฟิงนึกว่าตนเองเกิดภาพหลอน ดังนั้นจึงกะพริบตาอีกครั้ง “เกิดสิ่งใดขึ้น?”
เฮยหลวนกลับยิ่งรู้สึกดีใจ “เห็นแล้วหรือไม่? นี่คือความน่ากลัวของเขา”
จูเก๋อหลิงเฟิงจึงรู้สึกโมโห จึงหันไปเอ่ยถามจินอีฉุยทันที “เจ้าทำสิ่งใด?”
จินอีฉุยปั้นหน้าไม่ถูก “ศิษย์พี่ ข้าสูญเสี
