บทที่ 634 อย่าขัดขืน เจ้าหนีไปไม่รอด!
ขณะที่ลู่เฉินกำลังแปลกใจว่าอีกฝ่ายจะกลายเป็นสิ่งใด ทั้งร่างของเฮยหลวนก็ถูกปกคลุมไปด้วยกระดูก
เห็นเพียงกระดูกเหล่านี้ราวกับเถาวัลย์ที่พันรัดเฮยหลวนเอาไว้ ทำให้นางดูราวกับกำลังสวมเกราะกระดูกอยู่
“ดูดีไม่น้อย” เมื่อเห็นท่าทางของอีกฝ่าย ชายหนุ่มก็เอ่ยชม
เฮยหลวนกางมือทั้งสองข้างออก หลังฝ่ามือทั้งสองมีคมกระดูกแหลมงอกออกมา
“แค่ดูดีเท่านั้นหรือ?” เฮยหลวนยิ้มพลางมองไปยังอีกฝ่าย
ลู่เฉินมองแล้วจึงพูดขึ้นมาอีกครั้ง “พลังวิญญาณเพิ่มขึ้นบางส่วน และพลังกายก็ยังเพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อย”
“เพียงเล็กน้อยหรือ?” เฮยหลวนปัดมือไปทางด้านข้าง เสาหินที่ตั้งอยู่ถูกปัดออกไปทันที ราวกับใบมีดคมกริบที่สามารถตัดทุกสิ่งออกเป็นสองท่อนได้
เพียงแต่ยากที่จะมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า จนกระทั่งเฮยหลวนปล่อยพลังออกมา
ทั้งสองส่วนแยกออกจากกันกลางอากาศ จากนั้นก็มี ‘เสียงดังสนั่น’ เกิดขึ้น
“เห็นแล้วหรือไม่?” เฮยหลวนคิดว่าความแหลมคมนี้จะทำให้ชายหนุ่มหวาดกลัวได้
ทว่าใครจะคิดว่าอีกฝ่ายกลับยิ้มพลางพูดขึ้นว่า “เก่งยิ่งนัก แต่เจ้าก็รู้ ถึงแม้เจ้าจะโจมตีบนร่างกายข้า ข้าก็สามารถกลายเป็นมนุษย์กระดาษได้ ดังนั้นสิ่งที่เจ้าตัดได้มากที่สุดก็คือมนุษย์กระดาษเท่านั้น”
คำพูดดังกล่าวทำให้เฮยหลวนไม่ค่อยยินดีนัก
“ข้าไม่เชื่อว่าข้าจะขังเจ้าไว้ไม่ได้!”
เพียงความคิดเดียวของเฮยหลวน รอบกายลู่เฉินก็ปรากฏกระแสลมสีดำ กระแสลม
