บทที่ 628 ยอดฝีมือที่เก่งกาจผู้หนึ่ง
กานจิ่วเม่ยเห็นเช่นนั้นก็มีสีหน้าแปลกใจ “นี่ เกิดสิ่งใดขึ้น?”
กู่ซานฉงก็อยากรู้เช่นกัน เมื่อไป๋หลี่ซานและหลงซวงสบตากันแล้ว พวกเขาก็นำลู่เฉินและคนอื่น ๆ เดินไปด้านหลังกำแพง
เมื่อทุกคนทะลุผ่านแสงสีดำไปแล้ว ก็ได้เห็นว่าที่นั่นมีกระท่อมสีดำหลังเล็กตั้งอยู่
ภายในกระท่อมสีดำนี้มีชายชราผู้หนึ่งนั่งอยู่ด้านหน้าโต๊ะตัวหนึ่ง
ชายชราผู้นี้สวมเสื้อคลุมหลวงจีน และมีหนวดเครายาว ดวงตาทั้งสองกลมโต
เมื่อเห็นเขา ไป๋หลี่ซานและหลงซวงก็พูดขึ้นมาด้วยความเคารพ “ผู้อาวุโสชิว!”
กู่ซานฉงและกานจิ่วเม่ยชะงักงัน ทั้งสองมองไปยังชายชราด้วยความแปลกใจ ไป๋หลี่ซานรีบส่งเสียงไปยังลู่เฉินทันที “นี่คือผู้อาวุโสอันดับที่สิบแห่งตำหนักหุบเขาลึก ชิวฉางชิง”
ดวงตาทั้งสองของผู้อาวุโสชิวมองไปยังไป๋หลี่ซานและหลงซวง รวมทั้งลู่เฉินและคนอื่น ๆ “ครั้งนี้ ภูเขาเดียวดายคิดจะส่งพวกเขาทั้งสามมาเข้าร่วมหรือ?”
ไป๋หลี่ซานขานรับ “ขอรับ”
ผู้อาวุโสชิวมองลู่เฉินและคนอื่น ๆ อย่างพิจารณา จากนั้นเขาก็รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย “สองคนนี้เข้าร่วม ข้าพอจะเข้าใจได้ แต่เขานั้น เป็นเพียงขั้นหลอมแก่นแท้มิใช่หรือ?”
เพราะลู่เฉินมีขั้นพลังที่ต่ำ ไป๋หลี่ซานจึงได้คิดหาข้อแก้ตัวไว้แล้ว เขาพูดกับผู้อาวุโสชิวว่า “ผู้อาวุโสชิว มีบางอย่างที่ท่านไม่รู้ ถึงแม้เขาจะเป็นเพียงขั้นหลอมแก่นแท้ แต่การป้องกันของเขานั้นนับว่าดีที่สุดในกลุ่มคน
