บทที่ 625 พวกเราได้พบกันอีกแล้ว!
“เรื่องนี้” ไป๋หลี่ซานไม่รู้ว่าควรจะอธิบายอย่างไร จึงเกิดความลังเลขึ้นมา
หลงซวงรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย ไป๋หลี่ซานจึงค่อย ๆ ถอยออกไปทีละก้าว จากนั้นจึงตะโกนขึ้นมา “ข้าขอโทษ!”
และในขณะนั้นเอง เขตแดนค่ายกลหนึ่งจึงหลอมตัวขึ้นมาจากศิลาวิญญาณ และกักขังหลงซวงไว้ภายในนั้น
หลงซวงรู้สึกว่ามีปัญหาบางอย่าง และพฤติกรรมที่ดูน่าสงสัยของไป๋หลี่ซานก็ทำให้หลงซวงมีสีหน้าไม่ดีนัก “ท่านทำสิ่งใดกับข้ากันแน่?”
“มีคนอยากพบเจ้า” ไป๋หลี่ซานพูดด้วยความลำบากใจ
“คน?”
และในขณะนั้นเอง เงาอัสนีวิญญาณของลู่เฉิน ก็ได้ลอยออกมาจากศิลาวิญญาณนี้และกลายเป็นคนยืนอยู่ตรงหน้าหลงซวง หลงซวงจ้องมองอีกฝ่ายราวกับตัวประหลาด “เจ้า!”
“ข้าคิดมาตลอดว่าเจ้าตายไปเสียแล้ว แต่กลับคิดไม่ถึงว่า นี่จึงจะเป็นร่างที่แท้จริงของเจ้า ส่วนครั้งที่แล้วนั้นน่าจะเป็นเพียงอีกร่างหนึ่ง” เมื่อชายหนุ่มเห็นร่างที่แท้จริงของหลงซวงแล้วก็พอจะคาดเดาได้
เพียงแต่ชายหนุ่มรู้สึกสงสัยว่าเหตุใดครั้งที่แล้วจึงมองไม่ออกว่าอีกฝ่ายเป็นเพียงอีกร่างหนึ่งเท่านั้น
เพราะวิญญาณของอีกร่างและร่างที่แท้จริงนั้นมีความแตกต่างกันอยู่
แต่เมื่อคิดไปถึงว่า หุบเขาลึกนี้มีเคล็ดวิชาภูตที่แปลกพิสดารอยู่มาก ชายหนุ่มจึงไม่ใคร่อยากสนใจมากนัก
หลงซวงมองไปยังไป๋หลี่ซานพลางพูดขึ้นมาด้วยความโมโห “เจ้ากล้าหักหลังข้า!”
ไป๋หลี่ซานไม่กล้าโต้แย้งใด ๆ หลงซวงจึงทำได้เพีย
