บทที่ 611 ชั้นเดียวไม่พอ มาเลยสิบชั้น!
“โอ้? เช่นนั้นข้าขอลองดูสักหน่อย” ลู่เฉินถามกลับอย่างตื่นเต้น
เมื่อเห็นท่าทางตื่นเต้นของอีกฝ่าย เลี่ยเย่าเทียนก็ยิ้มแปลก ๆ “อันใดนะ? เจ้ายังมีความสุขได้อยู่หรือ?”
“แน่นอน ข้าย่อมมีความสุข”
“พ่อหนุ่ม เจ้าช่างรนหาที่ตายเสียจริง?”
“มาเลย! มาดูกันว่าเจ้าจะออกมาได้อย่างไร!”
“คอยดูให้ดีล่ะ!”
ยามนี้มีเงาวิญญาณจำนวนนับไม่ถ้วนอยู่รอบ ๆ เลี่ยเย่าเทียน และเงาวิญญาณเหล่านี้ก็ถูกเผาไหม้และระเบิดออกมาอย่างทรงพลัง ทำให้เลี่ยเย่าเทียนหายไปจากกำแพงวิญญาณทันที และไปถึงนอกกำแพงวิญญาณ ก่อนจะพูดอย่างภาคภูมิใจว่า “เจ้าเห็นหรือไม่?”
“หรือเป็นเคล็ดวิชาเปลี่ยนวิญญาณ?” ดูเหมือนชายหนุ่มจะเข้าใจอะไรบางอย่าง
“ถูกต้อง เคล็ดวิชาเปลี่ยนวิญญาณของข้าร้ายกาจกว่าลูกศิษย์ของข้ามาก” เลี่ยเย่าเทียนหัวเราะ
“เจ้าใช้มันได้ตลอดเวลาหรือ?” หลังจากที่ลู่เฉินพูดจบ กำแพงวิญญาณอีกแห่งก็ปรากฏขึ้น
เลี่ยเย่าเทียนยิ้มและพูดว่า “ตราบใดที่ข้ามีวิญญาณสำรองเพียงพอ ข้าก็สามารถใช้ได้ตลอดไปโดยไม่ได้รับบาดเจ็บ!”
หลังจากพูดจบ เลี่ยเย่าเทียนก็ผ่านกำแพงวิญญาณอีกครั้งแล้วยิ้มให้ลู่เฉิน
ชายหนุ่มเอ่ยชมขึ้นมา “น่าสนใจ”
“เจ้ารู้ถึงความร้ายกาจของข้าหรือยัง?” เลี่ยเย่าเทียนพูดอย่างพึงพอใจ
ลู่เฉินตอบกลับไปว่า “ทรงพลังมาก แต่เจ้าก็ยังออกจากห้วงจิตสำนึกของข้าไม่ได้”
“ข้าสามารถหนีจากเขตแดนของเจ้าได้ ดังนั้นข้าก็ย่อมส
