้ทำลายความแข็งแกร่งของเจ้า”
“น่าขัน กำแพงของเจ้าก็แค่นั้นแหละ”
ชายหนุ่มไม่ได้พูดอะไรต่อ แต่เดินไปรอบ ๆ ในห้วงจิตสำนึก โดยตั้งใจที่จะสร้าง ‘กำแพงวิญญาณ’ แห่งที่สอง
หลังจากที่กำแพงวิญญาณทั้งสองทับซ้อนกันทั้งหมด การป้องกันก็แข็งแกร่งขึ้น หากเลี่ยเย่าเทียนหมายจะหนีออกไปก็จำเป็นต้องใช้พลังที่มากขึ้น
ทว่าลู่เฉินไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น แต่ยังคงสร้างแห่งที่สามและที่สี่ต่อไป…
กำแพงวิญญาณเหล่านี้ต้องการพลังงานจำนวนมาก ดังนั้นลู่เฉินจึงยุ่งอยู่พักหนึ่งแล้วหยุดพักเล็กน้อย จากนั้นก็ดำเนินการต่อ
เมื่อชั้นที่สิบซ้อนกันเท่านั้น ชายหนุ่มก็เริ่มรู้สึกง่วงขึ้นมาเล็กน้อย เขาจึงพักผ่อนในห้วงจิตสำนึก
ส่วนเลี่ยเย่าเทียนนั้นถูก ‘กัก’ ไว้อย่างสมบูรณ์ในกำแพงวิญญาณสิบชั้น กำแพงสิบชั้นนี้แข็งแกร่งเกินไป แม้ว่าเขาจะเผาวิญญาณสำรองจำนวนมากเพียงใด เขาก็ยังไม่สามารถออกไปได้
“พ่อหนุ่ม ปล่อยข้าออกไป!”
“ปล่อยเจ้าออกไป เป็นไปไม่ได้!” ลู่เฉินหัวเราะ
“เจ้าเป็นใครกันแน่! เหตุใดเจ้าถึงทรงพลังเช่นนี้!” เลี่ยเย่าเทียนถามอย่างกังวล
“เจ้าค่อย ๆ ขบคิดปัญหานี้ด้วยตัวเองก็แล้วกัน” ชายหนุ่มขี้เกียจเกินกว่าจะพูด และยังคงพักผ่อนต่อไป
เลี่ยเย่าเทียนกำลังจะเป็นบ้า ในขณะที่ลู่เฉินคิดในใจว่า ‘ข้าหวังว่าการเพิ่มขึ้นเก้าชั้นชั่วคราวนี้จะอยู่ได้นานมาขึ้นสักหน่อย’
ยามนี้ลู่เฉินกำลังกังวลว่าชั้นทั้งเก้าจะถูกทำลายไปหรือไม่
แต่เลี่ยเย่าเทียนไม่