บทที่ 599 เสียงเตือนจากผนึก!
ยามนี้ต้นไม้สีขาวที่แปลงร่างมาจากปีศาจเฒ่าเริ่มมีเถาวัลย์สีขาวจำนวนนับไม่ถ้วนงอกออกมา และในเถาวัลย์สีขาวก็มีมีกลีบดอกไม้สีขาวจำนวนมาก
กลีบเหล่านี้ร่วงหล่นทีละกลีบ และในไม่ช้าก็ล้อมรอบลู่เฉินแล้วกักตัวเขาเอาไว้
ชายหนุ่มยิ้มออกมาหลังจากที่เห็นมัน “มันไม่ง่ายเลยที่จะใช้เคล็ดวิชาวิญญาณได้ยามที่ถูกใช้คาถาสยบภูตผีสะกดไว้ ช่างไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ”
“เจ้าคงไม่คิดว่านี่เป็นเพียงเคล็ดวิชาวิญญาณธรรมดา ๆ หรอกนะ?” อีกฝ่ายแกล้งหยอกชายหนุ่ม
“โอ้ เคล็ดวิญญาณนี้มีอันใดพิเศษหรือ?” ลู่เฉินถามอีกฝ่าย
“ดอกไม้เหล่านี้จะระเบิดออก และกระบวนการระเบิดจะสร้างขุมกำลังอันทรงพลัง ทำให้วิญญาณของเจ้าทรมานยิ่งกว่าความตาย!” หลังจากพูดจบ กลีบดอกไม้เหล่านั้นก็ ‘ระเบิด’ ทีละกลีบ
ตูม ตูม ตูม~
เสียงคำรามดังขึ้นฟังดูน่ากลัวมาก และอานุภาพก็ดูเหมือนจะทรงพลังมากเช่นกัน
ประกอบกับกลีบดอกมีจำนวนมาก ดังนั้นในสายตาของปีศาจเฒ่าตัวนี้ การฆ่าลู่เฉินสิบคนจึงไม่ใช่ปัญหา ไม่ต้องพูดถึงชายหนุ่มเพียงคนเดียว
แต่หลังจากที่กลีบดอกไม้เหล่านี้ระเบิด ลู่เฉินก็ยังคงไม่ได้รับบาดเจ็บ เขาแค่ยืนอยู่ที่นั่นและมองดูปีศาจเฒ่าด้วยรอยยิ้ม “เป็นอย่างไรบ้าง?”
“เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้เลย พลังของข้ามากพอที่จะทำลายวิญญาณของยอดฝีมือขั้นแปลงเซียนจำนวนนับไม่ถ้วนได้ แต่เจ้า…” ปีศาจเฒ่าไม่อยากจะเชื่อเลยว่าลู่เฉินที่อยู่ตรงหน้าเขาจะไม่เ
