้สึกวางใจ
ผู้นำตระกูลหั่วขมวดคิ้ว “เหตุใดเขาจึงไม่กลัวตาย?”
หั่วลั่งกลับตะโกนไปยังลู่เฉิน “ท่านพี่ อย่าหุนหันเกินไปเด็ดขาด”
“ไม่เป็นไร เขาไม่สามารถทำอันใดข้าได้” ชายหนุ่มตอบกลับเพียงสั้น ๆ ประโยคนั้นทำให้คุณชายฟางเอ๋อเผยรอยยิ้มชั่วร้ายออกมา
ลู่เฉินเดินออกไปหาคุณชายฟางเอ๋อ และหยุดลงบริเวณที่ห่างจากอีกฝ่ายออกมาเพียงสิบก้าว “มาเถิด ให้ข้าดูเสียหน่อยว่าเจ้าแข็งแกร่งเพียงใด”
เมื่อคุณชายฟางเอ๋อเห็นว่าอีกฝ่ายยังกล้าพูดยั่วยุ เขาก็เผยรอยยิ้มประหลาด “เจ้าหนุ่ม เชื่อหรือไม่ว่า หากข้าเดินออกไปเพียงก้าวเดียว เจ้าก็จะถูกข้าดูพลังปราณจนแห้งเหือด”
“ก้าวเดียว?”
“ใช่ ภายในระยะสิบก้าว ข้าสามารถดูดซับพลังปราณของผู้อื่นได้” คุณชายฟางเอ๋อพูดด้วยความพอใจ
คำพูดดังกล่าวทำให้คนของตระกูลหั่วแต่ละคนสูดหายใจเข้าเต็มปอด หั่วลั่งเริ่มรู้สึกร้อนใจขึ้นมา “พี่ชาย รีบหนีซะ!”
ลู่เฉินไม่คิดจะหนี แต่คุณชายฟางเอ๋อคิดว่าชายหนุ่มจะต้องหนี ดังนั้นจึงรีบก้าวออกไปอีกหนึ่งก้าว
ใครจะคิดว่าลู่เฉินกลับไม่เป็นอะไรแม้แต่น้อย
สิ่งนี้ทำให้คุณชายฟางเอ๋อรู้สึกสงสัย “นี่ เกิดเรื่องใดขึ้น?”
ชายหนุ่มแสดงเคล็ดวิชาพิทักษ์ร่างชนิดหนึ่ง เคล็ดวิชาชนิดนี้ สามารถทำให้พลังปราณของตนไม่ถูกสิ่งอื่นดูดกลืนออกไปได้ ดังนั้นลู่เฉินจึงยืนอยู่ตรงนั้นโดยไม่กลัวอีกฝ่ายแม้แต่น้อย อีกทั้งยังยิ้มและพูดขึ้นว่า “เคยได้ยินคาถาพลังสวรรค์หรือไม่?”
คุณชายฟางเอ๋อไม
