เมื่อเห็นว่าเฉินปิงกล้าที่จะนั่งลง Cui Zhiyuan ก็คำรามด้วยความโกรธทันที: “เฉินปิง คุณไม่อยากอับอายและยังต้องการอยู่ในแผนกขายอีกหรือ”
“นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นพนักงานถูกไล่ออกแต่ยังไม่ออก คุณหน้าด้านแค่ไหน”
หวังหลานหลานกล่าวด้วยความเย้ยหยัน
“ถูกต้อง รีบออกไป อย่าทำให้ฝ่ายขายของเราวุ่นวาย!”
“ท่านผู้สูงศักดิ์ ท่านหางานไม่ได้หรือ ทำไมไม่ออกไป?”
“มันช่างรู้จริง ๆ แถมยังมีคนผอม ๆ แบบนี้ด้วย!”
ทุกคนในแผนกขายต่างก็เยาะเย้ยเฉินปิง พวกเขาใช้สิ่งนี้เพื่อประจบประแจง Cui Zhiyuan!
“ไม่ต้องห่วง ฉันจะไม่พึ่งฝ่ายขาย…”
เฉินผิงเก็บข้าวของและเดินออกไปทันที!
“พี่เฉินผิง…”
เมื่อเห็นว่า Chen Ping กำลังจะจากไปจริงๆ Wang Hanhan จึงรีบตามเขาไป
แม้ว่า Wang Hanhan จะโกรธ Chen Ping มาสองวันแล้ว แต่เธอก็ยังทนไม่ได้ที่จะเห็นว่า Chen Ping ถูกไล่ออกจริงๆ!
“พี่เฉินผิง ถ้าพี่ออกไปจริงๆ พี่จะไม่ทำงานที่นี่อีกต่อไป ไม่เกี่ยวอะไรกับบริษัทที่พังทลายนี้!”
วังฮันฮานก็ไม่อยากทำเช่นกัน!
“อย่าโง่ ฉันไม่ได้บอกว่าฉันจะออก ฉันเพิ่งออกจากฝ่ายขาย คุณแค่ทำหน้าที่ให้ดี บริษัทเป็นบริษัทที่ดี แค่ Cui Zhiyuan แย่เกินไป!”
เฉินปิงยิ้มเล็กน้อย!
“คุณจะไปที่แผนกอื่นหรือไม่” วังฮันฮานตกตะลึง!
“ถูกต้อง!” เฉินปิงพยักหน้า!
หวังฮั่นหานเห็นว่าเฉินปิงเพิ่งย้ายแผนก ดังนั้นเขาจึงไม่พูดอะไรเลย!
“เฉินผิง ฉันจะหางานอื่นให้คุณทำไหม”
ซุนเสี่ยวเม้งเข้าม
