ามเย็นชาออกมาทันที “ไสหัวไป!”
กุ่ยเจี๋ยพุ่งตัวออกไป เขาค่อย ๆ ดูดซึมซับพลังของเงาโครงกระดูกเหล่านี้จนหมดสิ้น
พื้นที่จิตนี้ได้สติขึ้นมา ดวงตาทั้งสองข้างของบุตรศักดิ์สิทธิ์ค่อย ๆ กลับไปสงบเช่นเดิม จากนั้นจึงพูดขึ้นมาด้วยสีหน้าหวาดกลัว “เมื่อครู่ ข้าเป็นอะไรไป?”
“เจ้ากลืนเม็ดยาลงไป และใช้เคล็ดวิชาหลังค่อม” ลู่เฉินมองไปยังบุตรศักดิ์สิทธิ์พลางตอบกลับ
“เคล็ดวิชาหลังค่อมคือสิ่งใดกัน?” บุตรศักดิ์สิทธิ์ไม่เข้าใจ
ชายหนุ่มรู้สึกสงสัย “เจ้าไม่รู้ว่าเกิดสิ่งใดขึ้นมา?”
บุตรศักดิ์สิทธิ์ส่ายศีรษะ ชายหนุ่มตกอยู่ในความสงสัยอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงค่อย ๆ เล่าเรื่องที่เกิดขึ้น
บุตรศักดิ์สิทธิ์ตกตะลึง “เม็ดยานั่น ต้องเป็นเพราะเม็ดยานั่นแน่!”
“เม็ดยา?”
“ใช่ ผู้นำลัทธิเคยพูดไว้ เม็ดยานี้สามารถทำให้ข้าแข็งแกร่งขึ้น แต่ถ้าหากไม่ใช่ทางเลือกสุดท้าย จงห้ามใช้มัน แต่เมื่อครู่ข้าเห็นว่าไม่สามารถทำร้ายเจ้าได้ และมีเสียงหนึ่งกำลังร้องเรียก และพูดว่าเพียงแค่กลืนมันลงไปก็จะแข็งแกร่งขึ้น!”
“เม็ดยาวิญญาณ!” เมื่อคิดแล้วชายหนุ่มก็คิดถึงบางอย่าง เพียงแต่ลู่เฉินได้ลองตรวจสอบดูบริเวณรอบ ๆ เม็ดยาวิญญาณนั่นก็พลันหายไป และไม่รู้ถึงร่องรอยใด ๆ ทั้งสิ้น
บุตรศักดิ์สิทธิ์หวาดกลัวขึ้นมา “เม็ดยาวิญญาณใดกัน?”
“เม็ดยาจำนวนมาก มาจากจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งค่อย ๆ มีจิตเป็นของตนเอง จึงกลายเป็นเม็ดยาวิญญาณ และบางครั้ง เม็ดยาวิญญาณอาจส่งผลกระท
