งค่ายกลต่างก็แปลกใจขึ้นมา
ผู้คุมกระบี่ที่อยู่บนเสาหินเหล่านั้นต่างก็มีสีหน้าประหลาดใจ
ฟางคงยังคิดว่าคนเหล่านี้เพียงแค่ปล่อยน้ำออกไป ดังนั้นจึงตะโกนไปยังคนเหล่านั้นที่อยู่ภายในค่ายกลว่า “พวกเจ้าทำสิ่งใดกัน?!”
หั่วลั่งหัวเราะเสียงดังลั่น “ดูเหมือนว่าการโจมตีของเงากระบี่เหล่านี้ จะไม่สามารถทำอันใดเขาได้”
“เป็นไปไม่ได้! ต้องเป็นเพราะคนเหล่านี้ปล่อยน้ำออกไปแน่” ฟางคงยังคงยืนยัน จากนั้นจึงเริ่มพร่ำบ่นคนเหล่านั้น
ส่วนคนหล่านั้น เมื่อถูกฟางคงพร่ำบ่นจึงรู้สึกไม่พอใจ และเริ่มโจมตีลู่เฉินพร้อมกับค่ายกลรวมถึงกระบี่เหล่านั้นด้วยความบ้าคลั่ง อย่างไรก็ตาม เงากระบี่เหล่านี้ยังคงไม่สามารถทำให้ชายหนุ่มเป็นอะไรได้ แม้แต่ผิวหนังยังไม่ได้รับบาดเจ็บใด ๆ
นั่นจึงทำให้คนที่อยู่บนเสาหินต่างก็ลุกขึ้นมา จากนั้นก็จ้องมองไปยังลู่เฉินและแสดงสีหน้าไม่เข้าใจ
และในขณะนั้นเอง ทุกคนพบว่าบนมือของอีกฝ่ายมีศิลาวิญญาณอยู่หลายชิ้น ศิลาวิญญาณเหล่านั้นค่อย ๆ เคลื่อนไปรอบ ๆ จากนั้นก็หายไปจากตรงนั้น
เพียงพริบตาต่อมา เหล่ากระบี่มากมายก็ค่อย ๆ ร่วงหล่นไปทีละเล่ม
ผู้คุมกระบี่แต่ละคนต่างก็ตกตะลึง
“เหตุใดกระบี่นี้จึงไม่สามารถควบคุมได้แล้ว?”
“แล้วก็ค่ายกลนี้ดูเหมือนจะไม่ได้ผลแล้ว?”
“เกิดเรื่องใดขึ้นกันแน่?”
ขณะที่ผู้คุมกระบี่กำลังสงสัยอยู่นั้น คนของลัทธิกระบี่สวรรค์ที่อยู่ด้านนอกค่ายกล แต่ละคนจึงยิ่งสับสนขึ้นมา ต่างก็ไม่รู้ว่าเกิดเ
