ตุไฟหนึ่งดาว
คนผู้นี้ดูแล้วน่าจะอายุราว ๆ ยี่สิบกว่าปี แต่ขนคิ้วมีสีแดงเล็กน้อย โดยเฉพาะเมื่อลืมตาขึ้นมา ยังสามารถมองเห็นแสงสีแดงบนดวงตาของเขาได้
ไม่เพียงเท่านั้น เมื่อพูดออกมายังสามารถมองเห็นเปลวไฟบางอย่างที่อยู่ในริมฝีปากได้
“น่าสนใจ” เมื่อเห็นอีกฝ่ายเป็นเช่นนี้ ลู่เฉินจึงเผยรอยยิ้มออกมา
“เจ้าคือใคร หรือไม่รู้ว่าหากบุกรุกเข้ามาที่นี่จะถูกลงโทษได้?” อีกฝ่ายเอ่ยถามด้วยท่าทางไม่สบอารมณ์
ลู่เฉินมองอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้ม “พวกเขาบอกว่า เพียงแค่เอาชนะเจ้าได้ ข้าก็จะสามารถเข้าออกลัทธิกระบี่สวรรค์ได้อย่างง่ายดาย”
“เอาชนะข้า?” อีกฝ่ายชะงักไปครู่หนึ่ง และมองอีกฝ่ายอย่างพิจารณา
“อืม” ลู่เฉินเผยรอยยิ้มเย็นชาออกมา
“เจ้าหนุ่ม เจ้าไม่รู้จักคิด หรือสมองไม่ทำงานกันแน่? เป็นเพียงขั้นหลอมแก่นแท้แต่กล้ามาท้ารบกับข้า?”
“ขั้นหลอมแก่นแท้แล้วอย่างไรกัน?”
“ขั้นหลอมแก่นแท้เช่นเจ้า เพียงแค่นิ้วเดียวข้าก็สามารถกดเจ้าให้จมลงไปบนพื้นดินได้ จากนั้นก็ทำให้เจ้าไม่สามารถขยับกายได้” อีกฝ่ายเอ่ยอย่างเย้ยหยัน
