หรือ?” หั่วลั่งถาม
อีกด้านหนึ่ง เจี่ยอันก็รู้สึกว่าฟาเทียนโอ้อวดมากเกินไป
สำหรับผู้ชมนั้น พวกเขายิ่งหัวเราะร่าและบางคนถึงกับพูดว่า “คุณชายน้อยหั่ว เจ้าคงไม่เชื่อคำพูดบ้า ๆ บอ ๆ ของหลวงจีนน้อยนี้ใช่หรือไม่?”
หั่วลั่งดูอับอาย ฟางคงจึงเย้ยหยันมากยิ่งขึ้น “หั่วลั่ง เจ้าคิดว่าเคล็ดวิชากระบี่ของผู้ที่อยู่ในขั้นหลอมแก่นแท้จะทำร้ายการป้องกันของข้าในขั้นแปลงเซียนระดับสมบูรณ์พร้อมได้หรือ?”
เห็นเพียงว่ายามที่ฟางคงกำลังพูด เกราะป้องกันสีทองที่รวบรวมไว้รอบตัวของเขาก็ดู แข็งแกร่งขึ้นมาก
เมื่อเห็นสิ่งนี้ หั่วลั่งก็พลันรู้สึกกังวลขึ้นมา แต่เมื่อกระบี่ของลู่เฉินเริงระบำ ปราณกระบี่จำนวนนับไม่ถ้วนก็อยู่รอบตัวเขาทันที
เมื่อทุกคนเห็นปราณกระบี่จำนวนมากนี้ก็ตกใจ
“ปราณกระบี่นี้มีอยู่มากแค่ไหน?”
บางคนยังพูดว่า “มีปราณกระบี่มากจะมีประโยชน์อันใดหากมันไม่มีพลัง!”
“ถูกต้อง ไม่ว่าปราณะกระบี่จะมากแค่ไหนมันก็ไม่สามารถทำร้ายใครได้ มันก็เป็นได้แค่มดเท่านั้น”
หั่วลั่งเองก็รู้สึกว่าปราณกระบี่เหล่านี้อ่อนแอเกินไป
ทว่าในยามนี้ ปราณกระบี่ก็ทับซ้อนกันทีละสาย
เมื่อปราณกระบี่ทั้งหมดหายไป พวกมันก็รวมกันเป็นกระบี่ห้าเล่ม
เมื่อกระบี่เล่มแรกตกลงบนเกราะป้องกันของฟางคง เปราะป้องกันก็พลันสั่นไหว แต่หลังจากกระบี่ที่สองตกลงไป เกราะป้องกันก็เกิดรอยแตก และเมื่อกระบี่ที่สามตกลงไป เกราะป้องกันก็ส่งเสียงดังปัง และแตกเป็นเสี่ยง ๆ ทันที
ก
