อยู่ที่นั่นต่างหวาดกลัวและบางคนถึงกับหน้าซีดเผือด
ฟางคงเอ่ยอย่างตะกุกตะกักปากสั่นว่า “สม… สมบัติวิญญาณของข้า!”
หั่วลั่งตะลึงยิ่งกว่าเดิมและพูดว่า “จบแล้ว!”
สมบัติวิญญาณนี้เป็นสมบัติของตระกูลฟาง แต่ตอนนี้ลู่เฉินทำลายมันแล้ว หั่วลั่งจึงกังวลมากกว่าใคร โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขานึกถึงเจ้าบ้าในตระกูลฟาง หั่วลั่งก็ถึงกับขนลุกขนพอง
แต่ลู่เฉินกลับสงบมาก เขาจ้องมองฟางคงที่กำลังจะร้องไห้และพูดว่า “เมื่อครู่เจ้าขอให้ข้าลอง ดังนั้นหากเจ้าต้องการตำหนิ เจ้าก็โทษตัวเองเท่านั้น!”
“เจ้า ข้าจะฆ่าเจ้า!” ฟางคงคำรามด้วยความโกรธ
จากนั้นฟางคงก็หยิบสมบัติวิญญาณออกมาจากอก
ไม่นานนักท้องฟ้าก็พลันเปลี่ยนสี และผู้คนบนภูเขานี้ก็สงสัยว่าเกิดเรื่องใดขึ้น
