ี้ แต่นางไม่ค่อยชื่นชอบนัก “เจ้าควรจะรู้ว่าสิ่งที่เซี่ยโตวโตวจะทำนั้นมีมูลค่าระบุไว้อย่างชัดเจน และยังต้องรู้ว่าพวกเจ้าจะแปลงโฉมไปทำสิ่งใดกัน มิเช่นนั้น ไม่ว่าเรื่องใดข้าก็จะไม่ทำ”
อสูรเฒ่าจ้าวลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะยิ้มออกมา “พวกเราต้องการไปยังพระราชวังสินธุเหมันต์ แต่กลัวว่าระหว่างทางนั้นจะพบกับคนที่พวกเราต้องการจับแล้วทำให้เขาหนีไป ดังนั้นจึงต้องการให้เจ้าแปลงโฉมให้พวกเรา เช่นนี้พวกเราจึงจะสามารถเข้าใกล้พวกเขาได้ จากนั้นจึงหาโอกาสจับพวกเขา”
“คนผู้นั้นเก่งกาจมากหรือ?” เซี่ยโตวโตวเอ่ยถามด้วยความไม่เข้าใจ
“ก็ไม่ได้เก่งกาจอันใดมากนัก เป็นเพียงแค่ขั้นหลอมแก่นแท้เท่านั้น”
ขั้นหลอมแก่นแท้ ทำให้แววตาของเซี่ยโตวโตวสว่างวาบขึ้นมาทันที “ขั้นหลอมแก่นแท้?”
“อืม ขั้นหลอมแก่นแท้” อสูรเฒ่าจ้าวจึงพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นยิ่งขึ้น เห็นได้ชัดว่าเขารู้ดีว่าเซี่ยโตวโตวรู้สึกสนใจลู่เฉินขึ้นมาแล้ว
เซี่ยโตวโตวจึงรู้สึกเลือดสูบฉีดขึ้นมาทันที “เจ้าแน่ใจหรือว่าเขาเก่งกาจมาก?”
“ใช่!”
“ได้ ข้าจะแปลงโฉมให้พวกเจ้า แต่ราคานั้นยังคงยึดกฎเดิม หนึ่งคนหนึ่งวัน ศิลาวิญญาณระดับต่ำหนึ่งร้อยล้าน” เซี่ยโตวโตวพูดถึงราคา
อวี่ซานเส้ารู้สึกสับสน “หนึ่งวัน? หนึ่งร้อยล้าน?”
“ใช่ หนึ่งวันหนึ่งร้อยล้าน และทุก ๆ วันก่อนที่เคล็ดวิชาแปลงโฉมจะหายไปนั้น ต้องมาหาข้าเพื่อเพิ่มพลัง มิเช่นนั้นหากหายไปก็อย่ามาโทษข้า!”
อวี่ซานเส้ารู้เหมือ
