บทที่ 539 สมบัติศักดิ์สิทธิ์ธาตุน้ำแข็งอันดับหนึ่ง ไข่มุกน้ำแข็งสวรรค์!
หลังจากที่อวิ๋นซวนซวนถูกขัง นางก็ไม่สามารถขยับตัวและไม่สามารถส่งเสียงออกมาได้อีก
หลังจากนั้นเงาดำก็ค่อย ๆ หายไปพร้อมกับอวิ๋นซวนซวน
ไม่เพียงเท่านั้น อีกฝ่ายยังขยายความว่า “พ่อหนุ่ม เจ้าไม่มีทางจับข้าได้หรอก!”
พูดจบอีกฝ่ายก็หายตัวไปทันที
กำแพงน้ำแข็งเหล่านั้นยังถูกลู่เฉินทำลายอย่างง่ายดาย เนื่องจากมันสูญเสียพลังของอวิ๋นซวนซวนไป จากนั้นชายหนุ่มก็เดินออกมาและองมองไปยังทิศทางที่อีกฝ่ายหายไป เขามองไปที่จักจั่นอัสนีที่บินกลับมาจากด้านข้าง “เป็นอย่างไรบ้าง? ทิ้งร่องรอยไว้หรือไม่?”
“ตามคำสั่งของเจ้า ยังมีกระแสไฟฟ้าอ่อน ๆ เหลืออยู่บนเงาดำ”
“เจ้าสัมผัสได้ไกลแค่ไหน?”
“ข้าสัมผัสได้ในระยะหนึ่งร้อยลี้!” จักจั่นอัสนีตอบ
หลังจากเข้าใจแล้วลู่เฉินก็พูดว่า “เอาล่ะ เจ้าตามมันไปก่อน แล้วค่อยส่งเส้นทางที่เจ้าเดินทางไปมาให้ข้า”
“ได้” หลังจากที่จักจั่นอัสนีพูดจบ เขาก็บินออกไปจากที่นี่ทันที
แววตาของลู่เฉินฉายแววเย็นชา “หัวหน้าค่ายผู้นี้ได้รับบาดเจ็บสาหัสชัด ๆ เหตุใดเขาจึงยังทรงพลังอยู่?”
ชายหนุ่มจึงถามตั๊กแตนตำข้าวแขนทองว่า “เมื่อครู่เกิดอันใดขึ้น?”
“หลังจากที่เจ้าเข้าไปในร่างของคน ๆ นั้น จู่ ๆ เงาดำก็ลอยออกมา และทันทีที่เงาดำนี้สัมผัสกับสตรีผู้นั้น สตรีผู้นั้นก็ไร้เรี่ยวแรง จากนั้นก็ปล่อยเสียงอันทรงพลังออกมา” ตั๊กแตนตำข้าวแขนทองอธิบาย
