ที่จะจากไป ชายหนุ่มก็ออกคำสั่งบางอย่างกับพวกเขา
เมื่อทุกอย่างเรียบร้อย อัจฉริยะทั้งหกก็ออกจากร่างของลู่เฉิน
…
เวลานี้ผู้นำจวนอยู่ข้างขอบสระ ซึ่งในสระก็มีม่านหมอกสีขาวปกคลุมอยู่ และในขณะเดียวกันก็มีเงาวิญญาณสองดวงปรากฏอยู่ในหมอกสีขาวนั้น
คนหนึ่งคือเจี้ยนซิงเฟิง และอีกคนคือฉีเหยียน
เห็นเพียงว่าสองคนนี้รวบรวมกายเนื้อ แต่พวกเขาเพิ่งก้าวลงไปในสระ ดังนั้นร่างกายของพวกเขาจึงบอบบางมาก ดูเหมือนคนที่เพิ่งอยู่ในขั้นสร้างรากฐาน แต่พวกเขากลับมีความสุขมาก
โดยเฉพาะฉีเหยียนที่เห็นผู้นำจวนปรากฏตัวอยู่ข้างสระน้ำ “ผู้นำจวน เหตุใดท่านถึงมาอยู่ที่นี่?”
“เด็กคนนั้นบุกเข้าไปในสระน้ำแข็ง ข้าขอให้ผู้อาวุโสทั้งหกจัดการกับเขา และผู้อาวุโสทั้งหกวางแผนที่จะต่อสู้กับเขาด้วยจิตวิญญาณ ดังนั้นข้าจึงขอให้นำกายเนื้อของพวกเขามารออยู่ที่นี่”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ฉีเหยียนก็เผยสีหน้าประหลาดใจ “อันใดนะ? เด็กคนนี้ เขายังไม่ตายหรือ?”
เจี้ยนซิงเฟิงรู้สึกอัศจรรย์ใจ “ผู้ชายคนนี้มีที่มาอย่างไร?”
ผู้นำจวนตะโกนขึ้นว่า “ไม่ว่าเบื้องหลังจะเป็นอย่างไร ตราบใดที่ทำให้ข้าขุ่นเคืองก็ต้องตายเท่านั้น!”
และในยามนี้ลู่เฉินปรากฏตัวขึ้นและมองทั้งสามคนด้วยรอยยิ้ม “ช่างมีชีวิตชีวาเหลือเกิน”
เจี้ยนซิงเฟิงและฉีเหยียนคลานออกมาจากสระด้วยความตกใจ จากนั้นก็ไปยืนข้าง ๆ ผู้นำจวน ส่วนผู้นำจวนก็ตาเบิกกว้าง “เจ้า เหตุใดเจ้าถึงไม่เป็นอันใด?”
ลู่เฉินมองไปที
