่ายกลใหญ่ขึ้นมา
ภายในค่ายกลใหญ่นี้ เขานำหญ้ามังกรน้ำแข็งมอบให้แก่ฉีฉีน้อย
ตอนแรกฉีฉีน้อยกลืนกินไปมันลงอย่างรวดเร็ว จนสุดท้ายแล้ว ร่างทั้งร่างก็หดกลายเป็นก้อนหนึ่งและเป็นรูปปั้นน้ำแข็งในที่สุด
ฟาเทียนที่อยู่อีกด้านหนึ่งพูดขึ้นมาด้วยความตกใจ “ผู้อาวุโส นี่คือ?”
“หญ้ามังกรน้ำแข็งเริ่มได้ผลแล้ว”
“เปลี่ยนเป็นรูปปั้นน้ำแข็ง?”
“นี่คือสภาวะที่หลับลึกของนาง แต่ยังมีโลหิตอสูรเหล่านี้ที่สามารถช่วยให้นางเกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นได้อย่างรวดเร็ว” พูดจบ เขาก็มองไปยังอสูรปีศาจเหล่านั้น และให้พวกมันค่อย ๆ บีบโลหิตอสูรเหล่านั้นออกมา
เห็นเพียงโลหิตของอสูรปีศาจเหล่านี้ ไม่นานก็ทำให้รอบ ๆ ค่ายกลใหญ่นี้กลายเป็นสีแดง
ลู่เฉินใช้ค่ายกลนี้ค่อย ๆ เปลี่ยนจากโลหิตอสูรกลายเป็นหมอกโลหิต จากนั้นหลอมรวมเข้าไปยังภายในรูปปั้นน้ำแข็ง และรูปปั้นน้ำแข็งนี้จึงค่อย ๆ กลายเป็นสีโลหิต
แต่เพียงไม่นานจากสีโลหิตก็แปรเปลี่ยนเป็นสีฟ้า ภาพดังกล่าวทำให้ฟาเทียนเต็มไปด้วยความสงสัย
จนกระทั่งลู่เฉินฉีกยิ้มออกมา “ใกล้แล้ว ใกล้จะจบแล้ว!”
“จบ?” ฟาเทียนทวนคำ
เห็นเพียงลู่เฉินมองไปยังอสูรปีศาจเหล่านั้น “พวกเจ้าไปได้แล้ว”
อสูรปีศาจแต่ละตัวเหล่านี้จึงบินออกไปจากค่ายกล
ฟาเทียนพูดขึ้นมาด้วยความเสียดาย “ผู้อาวุโส อสูรปีศาจมากมายเพียงนี้ จะปล่อยไปเช่นนี้หรือ?”
“ข้าบอกแล้ว อสูรปีศาจเหล่านี้ นอกจากโลหิตอสูรที่มีประโยชน์แล้ว อย่างอื่นก็ไม่มีประโยชน์มา
