หมันต์สงัดคู่ควรที่จะเป็นหนึ่งในสำนักโบราณจริง ๆ”
ลู่เฉินพูดด้วยรอยยิ้ม “มันทำให้ข้าสมหวังพอดี”
สมหวัง?
ฟาเทียนกับหานลั่วสุ่ยมีความคิดแปลก ๆ ขณะที่ลู่เฉินกำลังจะเข้าใกล้ค่ายกล สมบัติวิญญาณก็พลันส่งเสียงพึมพำราวกับว่ากำลังประท้วง และในเวลาเดียวกันไข่มุกก็ลอยอยู่เหนือสมบัติวิญญาณ
ภายในไข่มุกนี้มีเมฆหมอกสีขาวกลุ่มหนึ่ง
ในหมอกสีขาวนี้ เสียงของนักบุญหญิงพลันดังขึ้น “เจ้าพบสิ่งนี้จริงหรือ?”
“มีสมบัติวิญญาณมากมาย ดังนั้นข้าจะลองดู” ลู่เฉินหัวเราะแปลก ๆ เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายทิ้งไข่มุกไว้ที่นี่เพื่อเฝ้าดูเขา
หญิงสาวพูดอย่างเย็นชาว่า “ในถ้ำเหมันต์กระดูก ข้าอาจทำอันใดเจ้าไม่ได้ แต่ถ้าเจ้ากล้าก้าวมาที่นี่ ข้ารับรองว่าสมบัติวิญญาณเหล่านี้จะฉีกเจ้าเป็นชิ้น ๆ!”
“เจ้าได้เห็นแล้วว่าข้าแข็งแกร่งแค่ไหน และเจ้าควรเข้าใจว่าสมบัติวิญญาณใด ๆ ก็ตามที่อยู่ตรงหน้าข้านั้นไร้ประโยชน์” ชายหนุ่มพูดอย่างไม่ใส่ใจ
“สมบัติวิญญาณอื่น ๆ ข้าไม่กล้าพูด แต่สมบัติวิญญาณเหล่านี้มีอยู่หลายหมื่นปี ดังนั้นวิญญาณของพวกมันจึงสามารถเปลี่ยนร่างเป็นมนุษย์ได้มานานแล้ว! และพลังของพวกมันก็ทรงพลังมาก” นางขู่ลู่เฉิน
“กลายร่างเป็นมนุษย์งั้นหรือ? ข้าอยากดู” หลังจากพูดจบ เขาก็เดินตรงเข้าไปในค่ายกล
ผู้ใดจะรู้ว่าทันทีที่เขาเข้ามาในค่ายกล กระบี่ก็เปล่งแสงสีทองแล้วบินผ่าน จากนั้นก็กลายเป็นชายที่ดุร้าย และเมื่อเขายืนอยู่ต่อหน้าลู่เฉิน ก็พลันมีเ
