ล็กไว้ มือขวาถือขวานที่ทำมาจากกระดูก ดูท่าทางดุร้าย
ลู่เฉินจึงมองด้วยรอยยิ้ม “เป็นอย่างไร? ยังมีวิธีการใดอีกหรือไม่?”
คนแบกโลงศพผู้นี้ เมื่อเห็นว่าตนถูกโซ่ตรวนพันรัดไว้จึงเริ่มขัดขืน แต่โซ่ตรวนของลู่เฉินนั้นแข็งแกร่งมาก ทำให้ไม่ว่าจะขยับเพียงใดก็ไม่สามารถหลุดพ้นไปได้ จึงได้แต่ตะคอกออกมา “ข้าจะให้เจ้าได้ลิ้มลองตำนานคนแบกโลงศพ!”
เมื่อพูดจบ คนแบกโลงศพผู้นั้นก็โยนโกศขนาดเล็กบนมือออกไป
เห็นเพียงโกศขนาดเล็กนี้กลายเป็นเงาภูตพุ่งโจมตีออกไป แต่ลู่เฉินไม่สนใจ ปล่อยให้โกศพุ่งเข้ามา ทว่าโกศนี้ไม่เข้าไปภายในร่างของเขา แต่กลับปล่อยเงาภูตผีออกมาจากโกศมากมายนับไม่ถ้วน
เงาภูตผีเหล่านั้นตกลงบนร่างของลู่เฉินอย่างบ้าคลั่ง
ชายหนุ่มรู้สึกราวกับว่าร่างกายกำลังถูกบางสิ่งแทงทะลุออกไป และรู้สึกอ่อนแอลง
คนแบกโลงศพพูดขึ้นมาด้วยความพึงพอใจ “เห็นหรือไม่? ของสิ่งนี้สามารถทำให้พลังภายในกายเจ้าแห้งเหือดไปได้!”
ลู่เฉินมองไปที่จุดตันเถียน พลังปราณภายในร่างเพิ่งถูกเงาภูตผีของโกศซึมซับออกไปเมื่อครู่
“ไม่ต้องมองแล้ว! เคล็ดวิชาคนแบกโลงเป็นสิ่งหนึ่งที่สามารถทำให้ไม่ว่าพลังใดภายในร่างกายของเจ้าแห้งเหือดไปได้!” คนแบกโลงศพพูดด้วยความพึงพอใจ
ลู่เฉินอุทานออกมา “ช่างเก่งกาจนัก!”
“กลัวแล้วหรือ?” คนแบกโลงศพเผยรอยยิ้มประหลาด
“กลัวมาก!”
“เช่นนี้ยังไม่กลัว?”
“เพราะข้ามีวิธีจัดการมัน!” เมื่อลู่เฉินพูดจบ กุ่ยเจี๋ยก็ปรากฏตัวออกมาจากด้
