บทที่ 272 สมาคมทหารรับจ้าง

จุดประสงค์ของเย่ชิวไป่คือ การค้นหามู่จือชิง และบ่มเพาะไปด้วย ระหว่างทาง เสี่ยวเฮยคือการค้นหาสถานที่ ซึ่งเศษความทรงจำอยู่ “แดนมาร” และบ่มเพาะ ส่วนซือเฉิง… อือ คงมาเที่ยวเล่นหรือบ่มเพาะอย่างเดียวก็ได้ และแล้วทั้งสามก็ตกลงกัน สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ การพัฒนาความแข็งแกร่งของตัวเองก่อน ในรหว่างการบ่มเพาะความแข็งแกร่ง ก็ค่อยมองหาเบาะแสไป ด้วย และภายใต้สิ่งที่มู่ฟู่เฉิงกล่าว ตอนนี้ มีสามเส้นทางให้เย่ชิวไป่เลือก ทางเลือกแรกคือ การตัดสินใจที่ครอบคลุมที่สุด สำหรับผู้ฝึกตน จากเขตแดนอื่น เมื่อพวกเขามาถึงเขตแดนไร้พรมแดน นั่นก็คือการไปผูกติดกับกองกำลังอื่นๆ เข้าร่วมฝ่ายสำนักหรือนิกาย แล้วฝึกฝนในสำนักนิกายเหล่านั้น อย่างไรก็ตาม ถนนสายนี้ก็เดินลำบากเช่นกัน กองกำลังในเขตแดนไร้พรมแดนนั้น จริงๆ แล้ว เป็นคนที่เกลียด ชาวต่างเขตแดนมาก และยังดูถูกผู้ฝึกตนจากเขตแดนอื่นอีกด้วย และทางเลือกนี้ มันยังงถูกปฏิเสธโดยเย่ชิวไป่ทั้งสามคนในตอนแรก เหตุผลประการหนึ่ง คือพวกเขาไม่ต้องการพึ่งพากองกำลังอื่น อีกเหตุผลคือ พวกเขาทั้งหมดมาจากศาลาเฉาถัง พวกเขาเลยไม่ต้องการเข้าร่วมกองกำลังอื่น กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ หลังจากที่กราบหลู่ฉางเซินในฐานะอาจารย์ แล้ว กองกำลังอื่นไม่อยู่ในสายตาจริงๆ… ทางเลือกที่สอง. มาเป็นผู้ฝึกตนอิสระ และเร่ร่อนไปตามลำพังในเขตแดนไร้ พรมแดนนี้ ตัวเลือกนี้อาจกล่าวได้ว่า เป็นความยากลำบากในระดับนรก คิดดู ชาวต่างเขตแดน มาที่เขตแดนไร้พรมแดน เป็นผู้ที่ไม่คุ้นเคยกับสถานที่อยู่อาศัย และไม่มีทรัพยากรเพื่อเริ่มต้น มันง่ายที่จะหลงเข้าไปในพื้นที่ต้องห้าม หรือถูกคนอื่นฆ่า เพราะ ไม่มีผู้สนับสนุนอย่างจริงจัง และตัวเลือกสุดท้าย คือการไปเป็นทหารรับจ้าง ในเขตแดนไร้พรมแดนแห่งนี้ นิกายนับไม่ถ้วน ล้วนมีการสลับสับเปลี่ยนกัน อย่างไรก็ตาม มีกองกำลังที่พิเศษอยู่ หนึ่งกองกำลัง นั่นคือ สมาคมทหารรับจ้าง กองกำลังนี้ไม่อยู่ภายใต้เขตอำนาจของกองกำลังใดๆ แม้แต่ราชวงศ์ไร้ขอบเขตก็ไม่ใส่ใจ กองกำลังนี้คือกองกำลังที่พิเศษที่สุดในเขตแดนนี้ สมาคมทหารรับจ้าง มีการกระจายตัวไปทั่วเขตแดนไร้พรมแดน ในสมาคม งานจะถูกมอบหมายทุกวัน มีทั้งงานรวบรวมข่าวสาร มีภารกิจในการตามหาเบาะแส หรือภารกิจคุ้มกัน ขณะเดียวกันก็ยังมี… ภารกิจลอบสังหารอีกด้วย ถ้าทำภารกิจสำเร็จ ก็จะได้รับรางวัล ภารกิจเหล่านี้ ล้วนเสนอโดยกองกำลังนิกายต่างๆ จากนั้นก็ รวบรวม และเผยแพร่โดยสมาคมทหารรับจ้าง สมาคมทหารรับจ้าง จะรับสองส่วนของรางวัลที่ทหารรับจ้าง ได้รับ ตราบใดที่เจ้าเป็นผู้ฝึกตน เจ้าก็สามารถเป็นทหารรับจ้างได้ ส่วนความสัมพันธ์ระหว่างสมาคมทหารรับจ้าง และทหารรับจ้าง มีเพียงความสัมพันธ์เพียง ลูกจ้างและนายจ้างเท่านั้น สุดท้ายแล้ว นี่คือตัวเลือกของเย่ชิวไป่และคนอื่นๆ ด้วย มีอิสระ ทั้งยังไม่จำเป็นที่ต้องไปพึ่งกองกำลังอื่นด้วย เมื่อเย่ชิวไป่นำแผนที่ออกมา เย่ชิวไป่และทั้งสาม ก็มุ่งไปที่สมาคมทหารรับจ้างที่ใกล้ที่สุด ตอนนี้พวกเขาอยู่ที่ริมขอบของดินแดนไร้พรมแดน เมืองที่ใกล้ที่สุดที่มีสมาคมทหารรับจ้าง คือ เมืองหยุนฉี(เมืองเมฆาเคลื่อน) เย่ชิวไป่และคนอื่น ๆ มาที่สมาคมทหารรับจ้างในเมืองหยุนฉี ที่นี่ เหล่าผู้ฝฝึกจำนวนนับไม่ถ้วนมารวมตัวกัน ที่สำคัญ ผู้คนที่นี่ล้วนแต่เป็นทหารรับจ้าง ต่อหน้าเย่ชิวไป่ทั้งสาม จุดที่ทำการของสมาคมทหารรับจ้างตั้งอยู่ ไม่มีความ เจริญรุ่งเรืองเป็นพิเศษ มันเป็นแค่บ้านหินธรรมดาๆ แต่บ้านหินหลังนี้ ใหญ่กว่าหลังอื่นๆ เล็กน้อย… เหนือบ้านหิน. มีสัญลักษณ์รูปดาบไขว้ เย่ชิวไป่และอีกสามคนที่ยืนอยู่ในระยะไกล สามารถสัมผัสได้ถึง กลิ่นอายของการสังหาร! นี่คืออัตลักษณ์ของสมาคมทหารรับจ้าง หลังจากนั้น. ทั้งสามผลักประตูไม้แล้วเดินเข้าไป ในสมาคมทหารรับจ้าง มันมีชีวิตชีวามากกว่าข้างนอก ทหารรับจ้างจำนวนนับไม่ถ้วน กล่าวคุยกันเป็นกลุ่มๆ กลุ่มละ สามหรือสี่คน ทุกคนมีรอยแผลเป็นบนร่างกายไม่มากก็น้อย ในขณะเดียวกัน ออร่าปราณก็ทำให้รู้ได้ ว่าแต่ละคนไม่ได้ง่าย เลย อย่างน้อยๆ ที่นี่ ขอบเขตทั่วไป อยู่ในขอบเขตเสมือนเทพ! มีคนน้อยมากในขอบเขตก้าวข้ามแดนหยวน ก็สามารถกล่าวได้ว่า ขอบเขตเสมือนเทพ คือระดับเริ่มต้นของ ทหารรับจ้างส่วนมาก เมื่อเย่ชิวไป่ผลักประตูแล้วเข้าไป เขาได้รับการตรวจสอบจากผู้คนมากมายในความมืด หลังจากที่เห็นว่า เย่ชิวไป่เป็นเพียงรุ่นเยาว์ขอบเขตก้าวข้าม แดนหยวน พวกเขาก็เม้มริมฝีปาก และมองไปทางอื่น นี่คือการเยาะเย้ย? ไม่ นี่คือการไม่ใส่ใจต่างหาก ในสมาคมทหารรับจ้าง ที่ต้องพึ่งพาความแข็งแกร่งของตัวเอง จะ ไม่มีการสร้างป้ญหา หากไม่แข็งแกร่งพอ เจ้าก็ทำภารกิจไม่สำเร็จ เจ้าจะไม่สามารถออกมาเที่ยวเล่นใน สมาคมทหารรับจ้างได้อยู่ดี เย่ชิวไป่พาเสี่ยวเฮย และซือเฉิง ไปที่แผนกต้อนรับของสมาคม ทหารรับจ้าง ที่ยืนอยู่เบื้องหน้า เป็นผู้หญิงวัยกลางคน หญิงผู้นี้ สวมกระโปรงธรรมดา โดยมีเปียสองเส้นที่ไม่ยาวนัก พาดอยู่ที่หน้าอกของนาง จมูกทั้งสองข้างมีรอยย่นเล็กน้อย ไม่สามารถกล่าวได้ว่าสวยมากนัก แต่มันเป็นความงามที่น่าดึงดูดอย่างยิ่ง เมื่อหญิงวัยกลางคนเห็นเย่ชิวไป่และคนอื่นๆ ใกล้เข้ามา นาง สงสัยว่าพวกเขารู้ขอบเขตการบ่มเพาะของตนเองหรือไม่ นางถามด้วยรอยยิ้ม: “พวกเจ้าสามคนไม่คุ้นเคยเลย นี่เป็นครั้ง แรกที่เจ้ามาที่นี่หรือเปล่า?” เย่ชิวไป่พยักหน้า และกล่าวตรงประเด็น: “เราต้องการลงทะเบียน เป็นกลุ่มทหารรับจ้าง” บุคคลเดียวคือทหารรับจ้าง และตั้งแต่สองคนขึ้นไปเป็น กลุ่มทหารรับจ้าง หญิงวัยกลางคนยังคงมีรอยยิ้มอันอบอุ่นและกล่าวว่า “น้องชาย ด้วยระดับฐานบ่มเพาะของเจ้า เจ้าไม่คิดจะเข้าร่วมกลุ่มทหารรับจ้าง อื่นๆ บ้างเหรอ?” “ไม่เช่นนั้น เจ้าอาจไม่สามารถทำงานให้สำเร็จได้” “หากกลุ่มทหารรับจ้างที่ลงทะเบียนใหม่ ไม่บรรลุภารกิจภายใน ครึ่งเดือน สถานะกลุ่มทหารรับจ้างจะถูกยกเลิก” แน่นอนว่า หญิงวัยกลางคนเห็นฐานบ่มเพาะของเย่ชิวไป่ นางยังคงเตือนเขาด้วยความกรุณา เย่ชิวไป่ส่ายหัวด้วยรอยยิ้มแล้วกล่าวว่า “ไม่จำเป็น ข้าต้องขอ รบกวนเจ้าแล้ว” เมื่อได้ยินสิ่งนี้ หญิงวัยกลางคนก็ยักไหล่ ชายผู้เกรี้ยวกราดที่อยู่ด้านข้างยิ้มและกล่าวว่า: “พี่สาวหลัว อย่า พยายามชักชวนผู้เยาว์เหล่านี้ ปล่อยให้ผู้เยาว์เหล่านี้ทนทุกข์ทรมาน สักหน่อย แล้วพวกเขาจะเข้าใจความตั้งใจที่ดีของเจ้า” หลัวหยุนยิ้ม นางค่อนข้างคุ้นเคยดี กับการเห็นคนแบบเย่ชิวไป่ มีรุ่นเยาว์มากมาย ที่คิดจะสร้างชื่อเสียงในสมาคมทหารรับจ้าง ด้วยตัวเองอยู่เสมอ อย่างไรก็ตาม พวกเขาถูกยุบทิ้ง หรือไม่ก็เสียชีวิตระหว่างภารกิจ … อย่างไรก็ตาม นางก็ไม่โน้มน้าวเขาอีกต่อไป ดังนั้นนางจึงไม่มี ทางเลือกอื่นนอกจากกล่าวว่า: “เอาล่ะ มอบสิบหยวนจิงมาให้ข้า แล้ว ตั้งชื่อกลุ่ม” หยวนจิง สกุลเงินของเขตแดนไร้พรมแดน เมื่อทำการซื้อขายกับบุคคลอื่น เจ้าสามารถแลกเปลี่ยนกับ หยวนจิงได้ คล้ายๆ กับเหรียญทองคำ อย่างไรก็ตาม มีบางสิ่งที่ หยวนจิงก็ไม่สามารถซื้อได้ ก่อนที่จะมาถึงดินแดนไร้พรมแดน กงเจียงหารมอบเงินสามสิบ หยวนจิงให้พวกเขา ตอนนี้มันมีประโยชน์แล้ว ส่วนชื่อกลุ่ม…. เย่ชิวไป่ไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้เลย และกล่าวด้วยรอยยิ้ม: “เรียกมันว่า ศาลาเฉาถังเถอะ” ซือเฉิงและเสี่ยวเฮยก็ยิ้มรับเช่นกัน พวกเขาต้องการใช้ชื่อ ศาลาเฉาถัง ในเขตแดนไร้พรมแดน เพื่อสร้างชื่อให้ตัวเอง! อย่างน้อยที่สุด ท่านอาจารย์จะต้องไม่ผิดหวัง หลู่ฉางเซินซึ่งอยู่ห่างไกลในเขตแดนทุรกันดาน จู่ๆ ก็จาม! “ฮัดเช้ย! ไอ้สารเลวพวกนั้น คงไม่เดือดร้อนอีกแล้วใช่ไหม?” “ไม่ ไม่ ไม่ ห้ามคิด เดี๋ยวจะเดือดร้อนทีหลัง” หลู่ฉางเซินส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้ เขาจัดเรียงค่ายกลที่มีอยู่ต่อไป มู่หว่านเอ๋อที่อยู่ด้านข้างถามอย่างสงสัย: “ท่านลุง ท่านกำลังจัด ค่ายอะไรอยู่?” “การเคลื่อนย้ายมวลสารเชิงพื้นที่” นางเห็นหลู่ฉางเซิงกัดฟันแล้วกล่าวว่า “ข้าจะไม่ต้องวิ่งกลับไป กลับมา เมื่อเจ้าสารเลวตัวน้อยเหล่านั้นประสบปัญหา!” … หลังจากนั้น พวกเย่ชิวไป่ก็ได้ก่อตั้ง กลุ่มทหารรับจ้างศาลาเฉาถัง เย่ชิวไป่และคนอื่นๆ ก็มาที่กระดานไม้ที่ตั้งอยู่ทันที ณ ตอนนี้ มีทหารรับจ้างหลายสิบคนมารวมตัวกันที่นี่ ทุกคนกำลังดูกระดานไม้นี้อย่างตั้งใจ เนื่องจากมีการประกาศงานต่างๆ บนกระดานไม้นี้ ถ้าเจ้าต้องการงานไหน เจ้าเพียงแค่ต้องเอากระดาษบนกระดาน ไม้ออกเท่านั้น