่น” ฮวากูเทียนอธิบายความคิดของเขา
“มีอันใดอยู่ในภูเขาราตรี?”
“มีไข่มุกวิญญาณทมิฬจำนวนมาก และเคล็ดวิชาบางอย่างที่ทรงพลัง” ฮวากูเทียนอธิบายอย่างตรงไปตรงมา
หลังจากที่ลู่เฉินเข้าใจ เขาก็มองไปที่ฮวากูเทียน “แล้วเจ้ารู้หรือไม่ว่าไข่มุกราตรีสมุทรอยู่ที่ใด?”
หลังจากที่ทุกคนมองหน้ากัน พวกเขาก็ส่ายหัว
ลู่เฉินจึงพูดว่า “ออกจากถ้ำเล็ก ๆ นี้ก่อน”
หลังจากที่ทุกคนส่งเสียงตอบรับ พวกเขาก็เดินออกจากถ้ำเล็ก ๆ และมาที่ขอบสระโลหิตอีกครั้ง ขณะที่ลู่เฉินมองไปที่ซุนกู่ “เจ้ารู้จักไข่มุกราตรีสมุทรหรือไม่?”
“มันอยู่ใต้สระโลหิตนี้ แต่ใต้สระโลหิตมีเขตแดนของค่ายกลอยู่ จนถึงตอนนี้ยังไม่มีปีศาจตัวไหนกล้าบุกเข้ามา เพราะเขตแดนนี้ทรงพลังมาก มันจะฉีกสัตว์ประหลาดออกเป็นชิ้น ๆ หรือแม้แต่กลืนเลือดของปีศาจเข้าไป” ซุนกู่พูดอย่างกังวลเล็กน้อย
เมื่อทุกคนได้ยินว่ามันอยู่ด้านล่าง ดวงตาของพวกเขาก็เบิกกว้างด้วยความเหลือเชื่อ
ลู่เฉินหัวเราะ “ดูเหมือนว่าข้าต้องลงไปศึกษาอย่างละเอียดแล้ว”
ฮวากูเทียนกลับเป็นกังวลเล็กน้อย “คุณชายลู่ เป็นเช่นนี้ต่อไป มันจะอันตรายเกินไปหรือไม่?”
“ไม่เป็นไร ข้าจะไปดู” หลังจากที่ลู่เฉินพูดจบ เขาก็กระโดดและเข้าไปในสระโลหิต
ในตอนแรกสระโลหิตดูโปร่งใส แต่หลังจากผ่านความโปร่งใส ใคร ๆ ก็สามารถเห็นหมอกโลหิตได้ และหลังจากผ่านหมอกโลหิตแล้ว จะเห็นแสงวิเศษที่ริบหรี่อยู่ที่นั่น
ลู่เฉินล่องไปตามกระแสน้ำด้วยความอยากร
