ะมีความรู้น้อยจริง ๆ” หลังจากที่ลู่เฉินพูดจบ เขาก็แบมือออก สายฟ้าที่อยู่รอบ ๆ ก็อยู่ภายใต้การควบคุมของลู่เฉินทันที มันกลายเป็นประจุไฟฟ้า จากนั้นก็โจมตีไปบนร่างของเจ้าเมืองฮวาเทียน
ท่านเจ้าเมืองตะโกนทั้ง ๆ ที่เหงื่อแตกพลั่กบนหน้าผาก
ทุกคนตกใจ แต่แล้วผู้เฒ่าหยางก็สาปแช่งอยู่ในร่างกายของท่านเจ้าเมืองฮวาเทียน “ไอ้สารเลว เจ้ากำลังโจมตีแบบใดกัน?”
“สิ่งที่จัดการเจ้าได้ เป็นการโจมตีที่ทำให้เจ้าหวาดกลัวอย่างไรล่ะ!” ลู่เฉินเอ่ยเย้า
“ข้าไม่เชื่อ!” จากนั้นผู้เฒ่าหยางก็เริ่มรวบรวมพลังที่น่าสะพรึงกลัวในร่างหลักของท่านเจ้าเมืองฮวาเทียน
