บทที่ 418 กลุ่มคนที่มีเจตจำนงชั่วร้าย!
ลู่เฉินมองดูพวกเขาอย่างสงสัยและพูดว่า “ภูเขาเยาเหล่า!”
“อันใดนะ?” สวีเตาตกตะลึง และคนอื่น ๆ ก็สงสัยเช่นกัน
ส่วนซูฮวาอวิ๋นก็รู้สึกสงสัยว่า “เจ้าเมืองของพวกเรายังคงเตรียมการอยู่ และจะใช้เวลาอีกหนึ่งหรือสองวัน”
“พวกเขาเตรียมตัวแล้ว ไปที่นั่นก่อน ข้าคิดว่าเมื่อพวกเขาพร้อมแล้ว เราก็น่าจะเกือบถึงแล้ว” ลู่เฉินรู้ว่าภูเขาเยาเหล่านี้เป็นรังของปีศาจชราที่เจ้าเมืองต้องการทำลาย ดังนั้นเขาจึงอยากไปดูที่นั่น
ซูฮวาอวิ๋นมองไปที่ผู้เฒ่ามู่
“ข้าจะไม่เข้าร่วมกับพวกชนรุ่นหลังของพวกเจ้า” หลังจากที่ผู้เฒ่ามู่พูดจบ เขาก็หายไปทันที
ซูฮวาอวิ๋นไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากมองไปที่ลู่เฉิน “เอาล่ะ ให้ข้าแจ้งท่านเจ้าเมืองเถิด
“ถ้าอย่างนั้นเจ้าค่อย ๆ แจ้งก็แล้วกัน” หลังจากที่ลู่เฉินพูดจบ เขาก็ขอให้สวีเตาพาซุนกู่ผู้นั้นออกจากโรงหมอแล้วจากไปด้วยกัน
ซูฮวาอวิ๋นกับฟาเทียนรีบตามไป ขณะเดียวกันระหว่างทางซูฮวาอวิ๋นก็ทำนกกระดาษ และนกกระดาษก็บินขึ้นไปบนท้องฟ้าออกจากประตูแมลงวิญญาณ แล้วซูฮวาอวิ๋นก็รีบตามไป
…
ในตำหนักของผู้อาวุโส ผู้อาวุโสเริ่มพูดคุยกันทันทีที่เห็นลู่เฉินและสวีเตาออกไป
ผู้อาวุโสคนหนึ่งพูดกับรูปปั้นมดหินว่า “เจ้าสำนัก ผู้อาวุโสใหญ่และเด็กคนนั้นจากไปแล้ว”
“จากไปแล้ว ไปไหน?” เจ้าสำนักสงสัย
“ไม่รู้”
“ไป รีบส่งคนไปถามที่สถานพักฟื้น” เจ้าสำนักสงสัย ขณะที่ผู้อาวุโสเหล่านั้นส่งคนไปต
