บทที่ 416 จักจั่นอัสนีผู้พิทักษ์
หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สวีเตาก็พูดว่า “เขากลับมาพร้อมกับอาการบาดเจ็บสาหัส และถูกส่งไปยังโรงหมอ จากนั้นเกิดอันใดขึ้น ข้าคิดว่าหลิวซานคงรู้ดี”
หลังจากพูดจบ สวีเตาก็จ้องไปที่หลิวซาน เห็นได้ชัดว่าสวีเตาคนนี้เดาได้อยู่แล้วว่าหลิวซานถูกควบคุมไว้แล้ว
ส่วนหลิวซานก็อธิบายว่า “ข้าแค่เปลี่ยนโอสถให้เขาทุกวัน”
“ระหว่างการเดินทางพบสิ่งผิดปกติหรือไม่?”
“สิ่งที่ผิดปกติคือบางครั้งเขาหลับไป และบางครั้งก็ตื่นขึ้น แต่เมื่อเขาตื่นขึ้น แววตาของเขากลับดูงุนงง” หลิวซานเล่าอย่างระมัดระวัง
“งุนงงอย่างไร?” ลู่เฉินยังคงถามต่อไป
“เรื่องนี้ดูเหมือนจะมีสายฟ้าจาง ๆ แวววับ ๆ รอบตัวเขา แต่สายฟ้าของเขาแปลกมาก” หลิวซานพูดราวกับกำลังครุ่นคิดอันใดบางอย่างอย่างไรอย่างนั้น
“แปลกอย่างไร?”
“มีเพลิงสีดำประหลาดอยู่ในฟ้าร้อง และมีแสงสีทองจาง ๆ ปะปนอยู่ในเพลิงสีดำ” หลิวซานอธิบาย
ลู่เฉินครุ่นคิด “เพลิงสีดำคงเป็นเพลิงปีศาจที่เขาสำแดงออกมา แต่เหตุใดเขาถึงใช้เพลิงปีศาจในสถานที่เช่นนี้?”
ชายหนุ่มตัดสินใจนั่งลงหลับตา จากนั้นก็ใช้ ‘เคล็ดวิชาหมื่นวิญญาณ’ เพื่อสัมผัสสภาพแวดล้อมเพื่อดูว่ามีอันใดพิเศษหรือไม่
สวีเตาและคนอื่น ๆ ไม่กล้ารบกวน พวกเขาทำได้เพียงเฝ้าดูอย่างเงียบ ๆ
หลังจากนั้นไม่นาน ลู่เฉินก็ลืมตาขึ้นและพูดว่า “มีอันใดอยู่ใต้ดินหรือไม่?”
“ใต้ดิน?” หลิวซานไม่ค่อยเข้าใจ
ลู่เฉินส่งเสียงตอบรับ “ข้า
