บทที่ 411 ท้ายที่สุดก็ยืนยันตัวตนของเขาได้!
“เจ้าเกี่ยวข้องกับพันธมิตรชิงรากวิญญาณ หรือว่าสำนักเหมันต์สงัด?” ลู่เฉินมองไปที่หลิวซานด้วยรอยยิ้ม
หลิวซานแสร้งทำเป็นโง่งม “ข้าไม่รู้ว่าเจ้ากำลังพูดถึงอันใด!”
ลู่เฉินจ้องไปที่หลิวซานและถามกลับ “โอ้? เป็นความจริงหรือไม่ ข้าคงต้องเอาวิญญาณของเจ้ามาคาดคั้นคำตอบเองกระมัง”
หลิวซานพลันตื่นตัว “ข้าขอบอกเจ้าว่าข้าไม่กลัวเจ้า!”
“ยังต้องการต่อสู้อีกหรือ?” ลู่เฉินเย้ยหยัน จากนั้นเขาก็ปล่อยเข็มเกลียวสวรรค์
เมื่อเห็นเข็มเกลียวสวรรค์ล้อมรอบตัวเขา หลิวซานก็พลันรู้สึกเสียใจขึ้นมา “ข้าเสียใจจริง ๆ ที่เอาเข็มนี้ออกมา!”
“มาคุยกันดีกว่า” ลู่เฉินมองเขาพลางยิ้ม
แสงสีทองบนร่างของหลิวซานส่องประกาย และในขณะเดียวกันก็มีแสงสีเขียวกะพริบบนผนังโดยรอบ หลังจากนั้นไม่นานควันสีดำก็พวยพุ่งออกมา
จากนั้นหลิวซานก็พูดอย่างดีใจว่า “เจ้าหนุ่ม ข้าลืมบอกเจ้าไป ข้าได้สร้างค่ายกลยาพิษไว้ในห้องลับนี้ แค่เพียงข้าเปิดใช้งานมัน พิษจะแทรกซึมไปในอากาศรอบ ๆ แล้วเข้าสู่ร่างกายของเจ้า”
“พิษหรือ?”
“ใช่ พิษชนิดนี้สามารถทำให้เจ้าอ่อนแอไปทั่วทั้งร่างในทันที จากนั้นทำให้ไม่สามารถใช้พลังวิญญาณได้แม้แต่น้อย สุดท้ายเจ้าก็เหมือนตุ๊กตาไม้ที่เคลื่อนไหวเองไม่ได้ ถูกข้าชักใย” หลิวซานกล่าวอย่างภาคภูมิใจ
ลู่เฉินมองตัวเอง จากนั้นมองไปรอบ ๆ แล้วยิ้ม “พิษนี้สุดยอดมากจริง ๆ แต่…”
“แต่อันใด?” หลิวซานไม่เข้าใจ
