่าย “ผู้อาวุโส ท่านแข็งแกร่งกว่ายามที่อยู่ที่ลานวิญญาณเสียอีก!”
ลู่เฉินไม่ได้โอ้อวด เพียงแค่ยิ้มแล้วเอ่ยว่า “ไปกันเถอะ”
ทว่าหลังที่คนเหล่านั้นหนีไป พวกเขาก็รวมตัวกันบนเนินเขา และถูฉีก็จ้องมองไปยังคนที่เขาพากลับมา “ศิษย์น้องหลี่ ผู้ชายคนนั้นคือใคร?”
ศิษย์น้องหลี่ดูสับสน “ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน!”
ถูฉีมีสีหน้าเคร่งขรึมขึ้นมาทันใด
“ศิษย์พี่ถู ยามนี้เราควรทำอย่างไรดี?” ศิษย์น้องหลี่ถาม
“ไปหาพวกปีศาจเฒ่า พวกเขาต้องมีวิธีจัดการกับเจ้าหนุ่มนั่นแน่”
“ศิษย์พี่ถู ท่านหมายถึงตัวประหลาดเฒ่านั่นหรือ?”
“ใช่ เขานั่นแหละ”
“แต่อาจารย์บอกพวกเราว่าอย่าเข้าใกล้ตัวประหลาดเฒ่านั้นมากเกินไป ไม่อย่างนั้นพวกเราจะตายอย่างไรก็ไม่รู้” ศิษย์น้องหลี่มีสีหน้ากังวล
“พวกเราแลกเปลี่ยนกับเขาได้ อีกอย่างตัวประหลาดเฒ่าตนนี้ก็ไม่เห็นพวกเราอยู่ในสายตา” หลังจากถูฉีพูดจบก็จากไป และคนอื่น ๆ ก็รีบตามไปด้วยทันที
