าชาวบ้านเป็นผู้ร่ายมัน ฟาเทียนก็คิดว่ามันน่าเหลือเชื่อ และมองไปในทิศทางที่ลู่เฉินมองอยู่
หลังจากนั้นไม่นานก็มีหมอกสีดำปรากฏขึ้น และมีคนผู้หนึ่งปรากฏกายออกมา
คนผู้นี้คือชายชราหัวหน้าหมู่บ้าน!
ฟาเทียนประหลาดใจ “หัวหน้าหมู่บ้าน ท่านเองหรือ?”
“หลวงจีนน้อย ดูเหมือนว่าคนที่อยู่ข้าง ๆ เจ้าจะไม่ใช่ผู้ฝึกตนขั้นหลอมแก่นแท้ทั่วไป” ชายชราหัวหน้าหมู่บ้านหัวเราะและมองไปที่ลู่เฉิน พยายามจะมองอีกฝ่ายให้ทะลุปรุโปร่ง
ทว่าลู่เฉินเพียงแค่ยิ้มเล็กน้อย “อย่ามองเลย เจ้าไม่เห็นอันใดหรอก”
“วิญญาณของเจ้าแข็งแกร่งมาก หาใช่วิญญาณที่ผู้ฝึกขั้นหลอมแก่นแท้จะทำได้” ชายชราหัวหน้าหมู่บ้านพูดด้วยสีหน้าที่ดูสับสน
ลู่เฉินตอบว่า “พลังวิญญาณของเจ้า ก็ไม่ควรเป็นอย่างที่ชาวบ้านควรมีเช่นกัน”
ชายชราหัวหน้าหมู่บ้านตกตะลึงไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มออกมา “เราทุกคนมีความลับ ดังนั้นข้าจะไม่ถามอีกต่อไป!”
“เช่นนั้นมาเข้าประเด็นกันเถิด ถ้าเจ้ามีอันใดก็พูดมาเลย” ชายหนุ่มไม่ต้องการผัดวันประกันพรุ่ง
หัวหน้าหมู่บ้านลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถามว่า “ดูเหมือนว่าเจ้าคงจะคิดว่าข้ามีเรื่องจะถามเจ้า?”
“ถ้าไม่มาหาข้า แล้วไยจึงออกมาเล่า?”
ชายชราหัวหน้าหมู่บ้านพยักหน้าและคลี่ยิ้ม “ใช่แล้ว ข้ามาหาเจ้าเพราะพลังที่เจ้าปล่อยออกมาก่อนที่เจ้าจะจากไปนั้นส่งผลต่อพลังวิญญาณที่ผูกมัดรอบ ๆ พื้นที่จิตวิญญาณของข้า ดังนั้นข้าจึงอยากถามเจ้าว่าเจ้าทำได้อย่างไร?”
“ข้