้าแน่ใจนะ!?”
“เจ้าคิดว่าอย่างไรกัน?”
“บอกข้ามา คือวิธีใด?”
“เจ้ายังไม่ได้มอบสิ่งที่ข้าต้องการ ก็คิดจะให้ข้าช่วยเจ้าเสียแล้ว ดูเหมือนจะไม่ค่อยยุติธรรมเสียเท่าไหร่?” ชายหนุ่มกล่าว
“ข้าอวี่ม่อ แต่ไหนแต่ไรไม่เคยเป็นหนี้บุญคุณผู้ใด!”
“อวี่ม่อ?” คิดไม่ถึงว่าจะมีนามเช่นนี้อยู่
“ใช่ มีปัญหาใดหรือ?” หญิงสาวไม่รู้ว่าลู่เฉินแปลกใจเรื่องใดกัน
เมื่อเขาได้สติกลับมาก็พูดต่อไปว่า “ได้ แม่นางอวี่ ตอนนี้เจ้าบอกข้ามา สุราของชายชราตีเหล็กนั้นมีประโยชน์อันใด และเพราะเหตุใดเขาจึงต้องการสุราเหล่านั้น?”
“สุรานี้ไม่เพียงแต่ช่วยฟื้นฟูวิญญาณ แต่ยังช่วยกระตุ้นรากวิญญาณให้เพิ่มมากขึ้น”
“กระตุ้นรากวิญญาณให้เพิ่มมากขึ้น?” ลู่เฉินสงสัย
“ก็คือทำให้รากวิญญาณมีการพัฒนา กลายเป็นรากวิญญาณที่มีระดับสูงขึ้น” อวี่ม่ออธิบาย
เมื่อได้ยินดังนั้น เขาก็ยิ้มออกมา “คิดไม่ถึงว่าสุราของพวกเจ้าจะมีประสิทธิภาพเช่นนี้”
“มี แต่ประสิทธิภาพนั้นต่ำมาก และจำเป็นต้องใช้ในระยะยาว”
“โอ้? เขาใช้มานานเพียงใดแล้ว?”
“อย่างต่ำก็ยี่สิบปีแล้ว”
คำตอบนี้ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกสงสัย “จะบอกว่าเจ้าอยู่ที่นี่มายี่สิบปีแล้ว?”
“ข้าอยู่มานานหลายปี”
ยิ่งนางพูด เขาก็ยิ่งไม่เข้าใจ จึงจ้องมองอวี่ม่อไม่วางตา “ดูจากทักษะกับพลังของเจ้าแล้ว เหตุใดจึงผูกตัวเองไว้กับเมืองเล็ก ๆ และเปิดเพียงร้านสุราเล็ก ๆ เช่นนี้?”
“นายน้อยลู่ คำถามของเจ้า ดูเหมือนจะมากเกินว่าเรื่องที่เรา
