างไรก็ต้องมา!” มู่ตู๋ซายืนยัน
ถูอิ่นซาเองก็คิดเช่นเดียวกัน แต่นักบุญหญิงเพียงยิ้มเล็กน้อย “ข้ามีพลังที่สามารถจัดการเขาได้ อาศัยพลังนี้ พวกเจ้าทุกคนย่อมสามารถจัดการชายผู้นั้นได้!”
เมื่อได้ฟังเช่นนั้นแล้ว ทั้งสองก็ไม่คิดเชื่อในทันที
มู่ตู๋ซากล่าวออกมาว่า “เขาทั้งสันทัดค่ายกล ไม่กลัวพิษ สามารถควบคุมศาสตราอาคมได้ และยังมีความสามารถในการป้องกันที่แข็งแกร่ง!”
ถูอิ่นซาเอ่ยเสริมว่า “พวกเราเจ็ดมือสังหารรวมพลังกันห้าคนยังไม่ใช่คู่ต่อกรของเขาเลย!”
“ข้าบอกแล้วว่าพลังของข้าสามารถทำให้พวกเจ้าแข็งแกร่งขึ้นได้” นักบุญหญิงยิ้มอยู่ในความมืด
มู่ตู๋ซาต้องการพูดอะไรบางอย่าง แต่ในเวลานี้นักบุญหญิงพูดกับผู้อาวุโสกระดูกว่า “ให้พวกเขาลองดูสิ!”
หลังจากที่ผู้อาวุโสกระดูกขานรับ เขาก็หยิบกล่องสีดำออกมาแล้วส่งให้ทั้งสองคน “เจ้าทั้งคู่ ลองก่อนก็ได้!”
หลังจากพูดจบ กล่องก็เปิดออก เผยให้เห็นยาเม็ดสีดำสองเม็ดอยู่ข้างใน
มู่ตู๋ซาและถูอิ่นซามองหน้ากัน เห็นได้ชัดว่ากังวลว่าจะมีพิษ แต่นักบุญหญิงหัวเราะและพูดว่า “มีข่าวลือว่ามู่ตู๋ซาสามารถรักษาพิษได้ทั้งหมด ไฉนเจ้าถึงไม่กล้าลองยาของข้าเล่า”
มู่ตู๋ซาขมวดคิ้ว “ผู้ใดจะรู้ว่ายาของเจ้าคือสิ่งใด”
“แต่พวกเจ้ามีทางเลือกเดียวในวันนี้ นั่นคือการลองเม็ดยานี้” นักบุญหญิงกล่าวด้วยน้ำเสียงคุกคาม แล้วตอนนั้นเอง ก็มีชายชุดดำหลายคนปรากฏอยู่รอบ ๆ ผู้อาวุโสกระดูก
คนเหล่านี้ล้วนเป็นปรมาจารย์
