งคนติดตามคนผู้นั้นทุกย่างก้าวต่อไป”
“ข้ากลัวว่า…”
“เจ้ากลัวอะไร” พระสนมอู่จ้องเขม็ง
เฮยเม่ยขมวดคิ้วและพูดว่า “เขาทรงพลังเกินไป ข้าเกรงว่าถ้าเราเข้าไปใกล้เกินไป คนที่เราส่งไปจะไม่มีชีวิตกลับมา!”
“เช่นนั้นก็จับตาดูจากกระยะไกล!” พระสนมอู่ก็ไม่รู้จะทำอย่างไรแล้วเช่นกัน
เฮยเม่ยขานรับและออกจากที่แห่งนั้น มีเพียงพระสนมอู่และองค์ชายเจ็ดเท่านั้นที่ยังคงพูดคุยกันอยู่ที่นั่น
…
ส่วนลู่เฉิน เขายังคงฝึกฝนค่ายกลต่อไป จนกระทั่งชิงหลิงเอ๋อร์แจ้งข่าวที่น่าตื่นตะลึงแก่เขา
