บทที่ 348 ทุกคนพร้อมแล้ว เริ่มการเจรจากันเถิด!
ร่างกายของคนเหล่านี้ค่อย ๆ เน่าเปื่อยจนกลายเป็นซากกระดูกในที่สุด และสุดท้ายก็กลายเป็นเพียงธุลี
หนานเหยาตกตะลึงขึ้นมา “อาจารย์ เกิดสิ่งใดขึ้น?”
“คนพวกนี้ เดิมทีเป็นชีวิตที่ตายไปแล้ว และเมื่อครู่ พระสนมซูผู้นั้นดูดพลังในร่างของพวกเขาออกไปจนหมดเพื่อมาจัดการข้า ทำให้คนพวกนี้สูญสียพลังไปและกลายเป็นเพียงธุลี” ลู่เฉินอธิบาย
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หนานเหยาจึงรู้สึกสับสนอยู่ครู่หนึ่ง “ช่างน่ากลัวเสียจริง!”
“ทักษะการฝึกฝนวิถีภูตผีของพระสนมซูผู้นี้นับว่าไม่ธรรมดาเลย” หนานลัวกล่าว
เฮยเย่าพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ข้าต้องไปถวายรายงายแก่องค์จักรพรรดิเสียก่อน”
เขาเอ่ยจบก็นำคนของตนเดินทางออกไป
หนานเหยามองไปรอบ ๆ ก่อนจะพูดขึ้นมาว่า “มาเป็นกลุ่มแล้วกลุ่มเล่า คนพวกนี้จะจบหรือไม่?”
หนานลัวเองก็ลำบากใจขึ้นมาเช่นกัน
ส่วนลู่เฉินรู้ว่าอีกไม่กี่วันตนก็ต้องออกไปจากที่นี่แล้ว ดังนั้นเขาจึงพูดขึ้นมาว่า “อีกไม่กี่วัน ข้าต้องออกไปจากที่นี่ แต่ก่อนจะไป ข้าจะทำให้ค่ายกลที่นี่แข็งแกร่งมากขึ้น รับรองว่าพวกเจ้าจะไม่มีอันตรายใด ๆ”
“ออกไป? อาจารย์ ท่านจะไปที่ใด?” หนานเหยาร้อนใจขึ้นมา หนานลัวจึงมองไปทางชายหนุ่มด้วยความสงสัย
“ข้าย่อมมีเรื่องที่ข้าต้องจัดการ!”
หนานเหยาสงสัยขึ้นมา “อาจารย์ หากท่านต้องไปจริง ๆ เช่นนั้นข้าจะทำอย่างไร?”
“เจ้าก็ตั้งใจฝึกฝนให้ดี!”
“ข้าเป็นเช่นนี้