บทที่ 325 ไม่อยากตาย ก็ต้องยอม!
หนานกงมู่ที่อยู่บน ‘หอสังเกตการณ์’ ดูกังวลใจยิ่งขึ้น “เกิดอันใดขึ้น!?”
“มีบางอย่างผิดปกติกับธงของคนผู้นั้น” เฮยเม่ยเริ่มสงสัย ขณะที่หนานกงมู่พูดอย่างเคร่งขรึมว่า “ธงนั้นคือธงบัญชาวิญญาณทั้งสิบแปด!”
“ธงบัญชาวิญญาณ?” เฮยเม่ยงุนงง หนานกงมู่จึงอธิบายที่มาของธง
เมื่อได้ยินเช่นนี้ สีหน้าของเฮยเม่ยก็ดูย่ำแย่ “หากเป็นเช่นนี้ หมายความว่าเขาถือครองธง 18 ผืน และเขาใช้ธงนี้เพื่อจัดการกับทุกคน!”
“ธงนี้มีผลต่อการเคลื่อนย้ายวิญญาณ จะใช้จัดการกับทุกคนได้อย่างไร?” หนานกงมู่งงงวย ส่วนเฮยเม่ยก็ไม่ค่อยเข้าใจนัก “ข้าเห็นมันในตำราโบราณบางเล่มเท่านั้น แต่ข้าไม่เคยเห็นในชีวิตจริง!”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ หนานกงมู่ก็พลันโมโห นางจึงสั่งคนเหล่านั้นว่า “ถอย! ถอยไปที่ทางเข้าของผู้อาวุโสทั้งสี่!”
ถอย?
เมื่อทุกคนได้ยินคำสั่ง พวกเขาก็จำต้องถอย ทว่าจู่ ๆ ก็ราวกับถูกตรึงไว้กลางอากาศ ไม่สามารถขยับไปไหนได้ พวกเขาทำได้เพียงลอยวนอยู่กับที่เท่านั้น
“นี่..นี่มันเกิดอันใดขึ้น!” บางคนตกใจกลัว ในขณะที่บางคนกังวลใจขึ้นมา “ข้า ข้าบินหนีไปไม่ได้!”
“ข้าก็ไปไม่ได้เหมือนกัน!”
ทันใดนั้น ทุกคนต่างก็หวาดกลัว พลางส่งเสียงถามว่าเกิดอันใดขึ้น ส่วนฉินเฟยหยางรวมถึงอัจฉริยะเหล่านั้นต่างก็หวาดกลัวเช่นกัน
เมื่อเห็นฉากนี้ หนานกงมู่ก็โกรธจัด “น่าตายนัก!”
เฮยเม่ยตกใจขึ้นมา “น่ากลัวจริง ๆ!”
ส่วนหนานเหยานั้นเปี่ยมไปด้
