องก็มีศพอยู่ด้วย เอามาเล่นกับเจ้าเสียหน่อย!”
แต่คนสุดท้ายไม่ได้พูดอันใด
หนานเหยารู้สึกกลัวเล็กน้อยและมองไปที่ลู่เฉิน “อาจารย์ ที่นี่อันตรายเกินไป ข้าคิดว่า…”
ชายหนุ่มพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ช่างเถิด แต่ก่อนเข้าไป ข้าต้องไปหาหุ่นดินโคลนมาเล่นกับพวกมันสักหน่อย!”
หุ่นดินโคลน?
ทุกคนมองหน้ากันด้วยความตกตะลึง ขณะที่หนานกงมู่เยาะเย้ยจากบน ‘หอสังเกตการณ์’ “เจ้าหนุ่ม เจ้ากล้ามากไม่ใช่หรือ ทำไมไม่กล้าเข้าไปตอนนี้เล่า?”
“ข้าไม่รีบร้อน!” หลังจากพูดจบ เขาก็สร้างรูปปั้นหุ่นดินโคลนทีละตัว จากนั้นหุ่นดินโคลนก็เข้าสู่กระแสน้ำวน
ทุกคนสงสัยเกี่ยวกับการใช้หุ่นดินโคลนนี้
เห็นเพียงลู่เฉินนั่งลง และหลังจากที่หุ่นดินโคลนเหล่านี้เข้าไปในกระแสน้ำวน พวกเขาก็มองเห็นโถงทางเดินยาวเหยียด และทั้งสองด้านของทางเดินนั้นมีรูปปั้นหินสี่ตัว และรูปปั้นหินเหล่านั้นเป็นที่ที่คนเหล่านั้นซ่อนตัวอยู่
ในหมู่พวกเขา ด้านหน้าเป็นของภูตเฒ่าสวีตนนั้น
ภูตเฒ่าสวีจ้องไปที่ตุ๊กตาดินนี้แล้วเอ่ยว่า “เจ้าหนุ่ม เจ้าให้หุ่นเหล่านี้เข้ามา หมายความว่าอย่างไร?”
ไม่เพียงแต่ภูตเฒ่าสวีเท่านั้น ภูตเฒ่าเน่ยเจิ้นที่อยู่ข้างหลังก็เยาะเย้ยเขาเช่นกัน “ทำไมเล่า? กลัวแล้วหรือ”
ไม่ใช่ว่าลู่เฉินไม่กล้า เพียงแค่เขาตั้งใจที่จะศึกษาค่ายกลโดยรอบ เพราะที่นี่มีค่ายกลระดับศักดิ์สิทธิ์ 5 ดาว ถ้าตัวของเขาเข้าไปโดยไม่รู้แน่ชัด เกรงว่าเขาจะถูกฆ่าโดยผู้ฝึกขั้นแปลงเซียนเหล
