นใดกับข้า!”
“เจ้ามีเพียงวิญญาณ หาได้มีร่างกาย ข้าย่อมมีวิธีจัดการกับวิญญาณได้หลายวิธี” ชายหนุ่มมองไปที่ปีศาจจิ้งจอกด้วยรอยยิ้ม
ปีศาจจิ้งจอกจ้องเขาตาเขม็งด้วยความสยดสยองราวกับกำลังมองสัตว์ประหลาด “เจ้า! เจ้าเป็นผู้ใด!?”
“คนจากวังเหมันต์สงัดไม่ได้พูดถึงข้าหรือ?”
“มะ..ไม่!” ปีศาจจิ้งจอกเอ่ยตะกุกตะกัก แต่ลู่เฉินยิ้มแปลก ๆ ออกมา “เอาล่ะ ข้าถาม เจ้าก็ตอบมา ไม่เช่นนั้น…”
เพียงมือที่ดีดกู่ฉินอีกครั้ง ปีศาจจิ้งจอกก็ตัวสั่นเทิ้มพร้อมกรีดร้องโหยหวน “เจ้า! เจ้าอยากรู้สิ่งใด!”
“บอกมา ผู้อาวุโสกระดูกคนนี้เกี่ยวข้องอันใดกับเจ้า?” ลู่เฉินถามคำถามแรก ปีศาจจิ้งจอกจึงพูดด้วยความตื่นตระหนกว่า “เมื่อสิบปีก่อน ผู้อาวุโสกระดูกทำให้แม่นางผู้นี้สิ้นสติ จากนั้นก็พูดกับข้า…”
“พูดสิ่งใด?”
“เขาบอกว่าจะปล่อยข้าไป!”
“โอ้? แล้วเขามีเงื่อนไขใดหรือไม่?”
“มี ให้ข้าทำข้อตกลงวิญญาณคู่กับเขา!” ปีศาจจิ้งจอกตอบ แต่ลู่เฉินกลับสงสัยว่า “แล้ววิญญาณของพวกเจ้า สร้างข้อตกลงที่เท่าเทียมกันหรือไม่?”
“ใช่ เช่นนี้แล้วเราสองคนจะสัมผัสถึงกันได้”
“แล้วเจ้าเล่า? เจ้าต้องการที่จะหลุดพ้นจากผนึกทุกครั้งที่อยู่ภายใต้คำสั่งของเขาหรือไม่?” ลู่เฉินถาม และปีศาจจิ้งจอกก็พยักหน้า “ใช่ แต่ผนึกนั้นแข็งแกร่งเกินไป ดังนั้นผู้อาวุโสกระดูกจะตรวจดูแม่นางน้อยเป็นครั้งคราว แล้วฉวยโอกาสคลายผนึกออกอย่างช้า ๆ”
“โอ้? เขาไม่สามารถแก้มันได้ในคราวเดียวหรือ?”
“
