ึ่ง
เมืองเล็ก ๆ แห่งนี้ดูไม่แตกต่างจากเมืองทั่วไป มีผู้คนมากมายสัญจรไปมา อีกทั้งยังเป็นผู้ฝึกตน
“พระราชวังไร้หน้าอยู่ที่นี่หรือ?” ลู่เฉินถามอย่างสงสัย หลังจากที่ทั้งสามส่ายศีรษะปฏิเสธ พวกเขาก็อธิบายออกมา จากนั้นลู่เฉินก็รู้ว่าสถานที่แห่งนี้เป็นเพียงทางเข้าของพระราชวังไร้หน้า
เวลานี้ลู่เฉินพบว่าพวกเขาทั้งสามจ้องมองมาด้วยสีหน้าแปลกประหลาด
ชายหนุ่มจึงเอ่ยถามอย่างสงสัยว่า “มีอันใด?”
ชายคนหนึ่งตอบมาว่า “นายท่าน ทางเข้าพระราชวังไร้หน้าค่อนข้างพิเศษ ข้าเกรงว่า…”
“บอกข้ามาว่ามันพิเศษอย่างไร?” ลู่เฉินอยากรู้ว่าทางเข้านี้มีความพิเศษอันใดที่ซุกซ่อนอยู่
