มีโลหิตไหลออกมา
ลู่เฉินจ้องมองอู่เหยียนด้วยรอยยิ้ม “สบายหรือไม่?”
“เจ้าคิดว่าเจ้าจะฆ่าข้าได้หรือ!” หลังจากที่อู่เหยียนพูดจบ แสงสีดำก็กะพริบวาบที่บาดแผล จากนั้นเลือดก็กลายเป็นผุยผงร่วงลงพื้นทันที จากนั้นบาดแผลที่ขาของเขาก็หายไป
เมื่อเห็นเช่นนี้ ชิงเฟิงหมิงและกุ๋ยเจี่ยจื่อก็พลันตกใจ
ลู่เฉินเผยแววตาเย็นชาทันที “เคล็ดวิชาฟื้นฟูกระดูก!”
อู่เหยียนได้ยินเช่นนั้นก็กล่าวอย่างภาคภูมิใจว่า “ถูกต้อง กระดูกศักดิ์สิทธิ์ได้หลอมรวมเข้ากับร่างกายของข้า ทำให้ข้ามีพลังฟื้นฟูที่แข็งแกร่ง ดังนั้นหากเจ้าอยากสังหารข้า ย่อมเป็นไปไม่ได้!”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ลู่เฉินก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเก็บคันธนูของเขากลับไป
อู่เหยียนที่เห็นลู่เฉินเลิกโจมตีก็หัวเราะ “เป็นอย่างไรเล่า? ทำไม่ได้แล้วหรือ?”
ลู่เฉินส่ายหัวและยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ “ข้าจะเปลี่ยนวิธี”
“เปลี่ยนวิธี?” อู่เหยียนจึงได้แต่สงสัยว่าลู่เฉินคิดจะทำสิ่งใด
