ังนั้นไม่ว่าเจ้าจะทำอะไร เจ้าก็ไม่อาจหนีจากที่แห่งนี้ไปได้”
ลู่เฉินกจึงล่าวว่า “ฟังดูน่ากลัวยิ่ง แต่ก็ไร้ประโยชน์”
“ไร้ประโยชน์หรือ? เจ้าไร้เดียงสา? หรือเจ้าคิดว่าตัวเองแข็งแกร่งเกินไป?” เจ้าสำนักถามกลับ ส่วนลู่เฉินก็มองเจ้าสำนักด้วยรอยยิ้ม “จากที่ข้าคิด ค่ายกลขนาดใหญ่รอบ ๆ นั้นน่าสนใจยิ่งกว่า!”
“ค่ายกลขนาดใหญ่?” เจ้าสำนักไม่รู้ว่าลู่เฉินหมายถึงอะไร แต่อึดใจต่อมาทุกคนก็ได้เห็นฉากที่น่าตกใจ
พวกเขาเห็นว่าชายหนุ่มเปิดใช้งานค่ายกลขนาดใหญ่ที่ขอบหน้าหน้าผาภูต ทำให้บริเวณโดยรอบปรากฏหมอกหนาทึบในพริบตา
ผู้คนจากสำนักภูเขาภูตต่างตกตะลึง
บางคนถึงกับตะโกนว่า “เกิดอะไรขึ้นกับค่ายกลนี้?”
และมีคนตะโกนขึ้นว่า “แย่แล้ว ไอภูตผีเข้มข้นมาก!”
เมื่อเห็นว่าหมอกโดยรอบเปลี่ยนเป็นสีดำ และเมื่อยื่นมือออกไปก็มองไม่เห็นนิ้วทั้งห้า แม้แต่ความเข้มข้นของไอภูตผีก็ถึงระดับที่สูงมาก
สิ่งนี้พลันทำให้ทุกคนตกใจ ก่อนจะรีบเปิดเกราะเพื่อป้องกันตัวเอง ไม่กล้าปล่อยให้ร่างกายสัมผัสกับไอภูตผีมากจนเกินไป ในขณะที่เจ้าสำนักตวาดด้วยความโกรธ “เจ้าหนู ออกมาให้เห็นเดี๋ยวนี้!”
เสียงของลู่เฉินดังก้องไปรอบ ๆ “เจ้าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าข้าอยู่ที่ไหน ยังต้องการจัดการกับข้าอยู่อีกหรือ?”
“หึ เจ้ากล้าออกมาหรือไม่?” อำนาจของเจ้าสำนักแผ่กระจายออกมา ความแข็งแกร่งของเขาดั่งเทพเจ้า เรียกได้ว่าทรงพลังยิ่งนัก แต่ด้วยหมอกของค่ายกลนี้ เจ้าสำนักจึงไม่มีวิธี
