มนุษย์อยู่ทั่วไปนอกพระราชวัง ซึ่งดูแล้วแปลกประหลาดยิ่งนัก
เมื่อเห็นฉากนี้ ชิงเฟิงก็ถึงกับตื่นตระหนก “นายท่าน ท่านต้องการเข้าไปข้างในจริงหรือ?”
“มีอันใดเกี่ยวกับสถานที่ต้องห้ามนี้หรือไม่?”
“ข้าได้ยินมาว่าหากผู้ที่ไม่ได้รับการยอมรับจากกระดูกศักดิ์สิทธิ์บุกรุกเข้าไปในพื้นที่ต้องห้ามนี้ คนผู้นั้นก็จะกลายเป็นโครงกระดูกเช่นเดียวกับที่อยู่ข้างนอกนั่น” ชิงเฟิงหมิงพูดอย่างประหม่า แต่ลู่เฉินกลับเอ่ยว่า “ข้าต้องการเห็นมัน!”
หลังจากพูดจบ ลู่เฉินก็เดินเข้าไปในพระราชวังพร้อมกับนำโลงศพมาด้วย
เขาเห็นโครงกระดูกสีขาวปรากฏอยู่ทั่วทุกที่ในพระราชวังแห่งนี้
ไม่เพียงแค่นั้น ชายหนุ่มยังเห็นโครงกระดูกสัตว์จำนวนมากกำลังเดินอยู่ตรงนั้นเช่นเดียวกับม้า ราวกับว่าพวกมันมีสติสัมปชัญญะอย่างไรอย่างนั้น ทว่าพวกมันกลับไม่กล้าเข้าใกล้เขา ราวกับว่าพวกมันได้เห็นคนที่น่าหวาดกลัว
เช่นเดียวกับชิงเฟิงหมิงที่เวลานี้รู้สึกหวาดกลัวเป็นอย่างยิ่ง “นะ นี่… ถึงกับมีตัวน่ากลัวมากมายถึงเพียงนี้!”
“มีอะไรให้น่ากลัวถึงปานนั้น?”
“การหลอมรวมกันของวิญญาณและกระดูกสัตว์นั้นไม่น่ากลัวหรือ?” ชิงเฟิงหมิงไม่รู้ว่าเหตุใดอีกฝ่ายจึงไม่กลัว
ลู่เฉินถามกลับไปด้วยรอยยิ้มว่า “มันทำร้ายคนไม่ได้ แล้วเจ้าจะกลัวอะไร?”
“ว่ากันว่าวิญญาณอสูรชนิดนี้ หลังจากมีการหลอมรวมกับกระดูกสัตว์ มันก็จะมีการโจมตีที่ทรงพลังมาก เช่นเดียวกับม้ากระดูกผีของเจ้าสำนัก มันสามารถก
