ทัน มิหนำซ้ำยังพุ่งไปยืนอยู่ข้างหลังเป่ยโหวพร้อมพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ความเร็วในการโจมตีของเจ้าเร็วเท่ากับของข้าหรือไม่?”
เป่ยโหวตกตะลึง เขาหันกลับมาอย่างรวดเร็วและจ้องมองมาที่ชายหนุ่ม “เจ้าเป็นใคร!”
“คนจากวังเหมันต์สงัด พวกเขาไม่ได้พูดถึงข้าหรือ?” ลู่เฉินยิ้ม ในขณะที่เป่ยโหวเบิกตากว้างอย่างกะทันหัน “ผู้ฝึกขั้นสร้างรากฐาน… เจ้าคือลู่เฉินแห่งสำนักเก้าสุขสงบหรือ?”
“ดูเหมือนว่าคนจากวังเหมันต์สงัดจะพูดถึงข้าจริง ๆ สินะ!” ลู่เฉินยิ้มให้อีกฝ่าย ส่วนเป่ยโหวชักดาบสีทองในมือของเขาออกมาและตวัดฟันไปทางลู่เฉิน
‘กำแพงพันชั้น’ ของชายหนุ่มถูกเปิดออก ดังนั้นเมื่อการโจมตีของเป่ยโหวโจมตีไปยังลู่เฉิน มันก็ทำลายลงได้แค่เจ็ดสิบชั้นเท่านั้น
“นี่มัน…” เป่ยโหวตกใจมาก หันหลังกลับไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะกระโดดขึ้นบันได ต้องการรีบออกไปผ่านโถงทางเดิน แต่ค่ายกลที่เปลี่ยนไปทำให้เขาออกไปไม่ได้!
เป่ยโหวตกตะลึงก่อนจะพูดว่า “เกิดอะไรขึ้น!”
“ค่ายกลป้องกันของเจ้าถูกข้าดัดแปลง ทำให้มันกลายเป็นกับดักแทน” ลู่เฉินยิ้มให้เป่ยโหวที่กำลังจ้องมองเขาเหมือนสัตว์ประหลาด “ไม่แปลกใจที่คนในวังเหมันต์สงัดจะบอกว่าเจ้าเป็นสัตว์ประหลาด!”
ชายหนุ่มยังคงยิ้ม แต่กลับเป็นรอยยิ้มที่แสลงตาอย่างยิ่ง “บอกข้ามา”
“บอกเจ้าว่าอันใด?” เป่ยโหวสงสัยว่าเหตุใดลู่เฉินผู้นี้ถึงจับตาดูเขา อีกทั้งยังตามหาที่นี่จนพบ
“เหตุใดคนจากวังเหมันต์สงัดผู้นี้ถึงได้ตามหาเจ้า
