บทที่ 263 ค่ายกลส่งปรโลกสังเวยคนเป็น!
เฮยเม่ยจ้องไปที่ลู่เฉินและเอ่ยอย่างเย็นชา “รอก่อน เจ้าจะได้รู้!”
จากนั้นนางก็หลับตาลง อึดใจต่อมาเฮยเม่ยที่เหมือนกันหลายสิบคนก็พลันปรากฏตัวขึ้นเหมือนร่างอวตาร จากนั้นเมื่อลืมตาขึ้น พวกนางก็ก้าวไปข้างหน้าเพื่อเข้าล้อมลู่เฉิน
เห็นเช่นนี้แล้วลู่เฉินก็หัวเราะ “น่าสนใจ ๆ!”
“กลัวหรือยัง?” เงาร่างเหล่านี้พูดพร้อมกัน
“พอมองแวบแรก พวกมันเหมือนกันทุกประการ แต่พอมองใกล้ ๆ เงาแยกเหล่านี้ล้วนอ่อนแอกว่าตัวจริงอยู่แล้ว” ลู่เฉินยกยิ้มให้เฮยเม่ย
นางพูดอย่างเย็นชาว่า “แม้ว่าร่างอวตารจะอ่อนแอกว่าตัวจริง แต่อวตารเหล่านี้ร่วมมือกับร่างจริงของข้าปลดปล่อยพลังอันยิ่งใหญ่ได้!”
“จริงหรือ?” ลู่เฉินเย้ยหยัน
“เจ้าดูให้ดี!” หลังจากพูดจบ สตรีเหล่านี้ก็เหยียดมือขวาออกทีละคน และหันเข้ามาเผชิญหน้ากับลู่เฉิน จากนั้นพลังของอวตารและร่างจริงเหล่านั้นก็รวมตัวกันพุ่งเข้าใส่ลู่เฉิน ก่อตัวเป็นแรงกดดันที่แข็งแกร่ง
เห็นเพียงว่า ‘กำแพงพันชั้น’ ของลู่เฉินพังทลายจากเจ็ดสิบชั้นเป็นแปดสิบชั้น แต่ก็ยังไม่ถึงชั้นที่เก้าสิบ
ทว่าเฮยเม่ยยังไม่ยินยอม และยังต้องการเพิ่มความแข็งแกร่งของนาง ทว่าผู้ใดจะรู้ว่าจำนวนชั้นที่แตกกลับน้อยกว่าเก้าสิบชั้นเสียอีก! นี่จึงทำให้เฮยเม่ยเบิกตากว้างอย่างตื่นตระหนก “นี่มันเกิดขึ้นได้อย่างไร!?”
“การโจมตีของเจ้าแข็งแกร่งขึ้น แต่การป้องกันของข้าก็แข็งแกร่งขึ้นด้วย” คำพูดขอ
