์ชายเจ็ด นี่คือเตรียมการต้อนรับข้าหรือ?”
“ข้าอยากจะทำสิ่งนี้เพื่อแทนคำขอโทษสำหรับเหตุการณ์เมื่อตอนกลางวัน”
“ขอโทษ?” ลู่เฉินยิ้มด้วยความประหลาดใจ ขณะที่องค์ชายเจ็ดพูดต่อไปว่า “ข้ารู้สึกว่าเจ้าเป็นผู้มากความสามารถ ฉะนั้นหากเจ้ายินยอม เจ้าสามารถติดตามข้า เช่นนี้แล้ว ข้ารับประกันได้ว่าเจ้าจะสามารถโดดเด่นได้ในราชวงศ์หนานโยวนี้”
“ข้อตกลงเล่า?” ลู่เฉินเอ่ยเข้าประเด็นพลางยิ้มน้อย ๆ องค์ชายเจ็ดเองก็ยิ้มรับราวกับเตรียมพร้อมมาอย่างดีแล้วเอ่ยว่า “ภาพนั้น อยู่บนร่างของสตรีผู้หนึ่ง ดังนั้นอีกสักประเดี๋ยว หากเจ้าสามารถหาสตรีผู้นั้นพบได้โดยเร็ว ภาพนั้นจะตกเป็นของเจ้า”
“สตรี?” ลู่เฉินแสร้งตกตะลึง
องค์ชายเจ็ดปรบมือ จากนั้นประตูด้านข้างก็ค่อย ๆ เปิดออก ก่อนจะมีสตรีสิบกว่านางเดินเข้ามา
สตรีเหล่านี้ แต่ละคนนับเป็นผู้ล้ำค่าของหอดอกแก้ว พวกนางแต่งตัวงดงาม ท่วงท่าการเดินแสดงให้เห็นถึงรูปร่างอันอรชร
“ภาพนั้นอยู่บนเรือนร่างของพวกนาง หากภายในระยะเวลาหนึ่งถ้วยชา เจ้าสามารถหาพบโดยไม่ใช้เคล็ดวิชาใด ๆ มันจะตกเป็นของเจ้าทันที” องค์ชายเจ็ดแสยะยิ้ม ขณะที่ลู่เฉินแสร้งเผยท่าทีโง่งมออกมา “ไม่ใช้เคล็ดวิชา?”
“ใช่ ตามหาโดยไม่ใช้เคล็ดวิชา! ใช้เพียงสองมือหาเท่านั้น!” องค์ชายเจ็ดกล่าวย้ำ
