มา “องค์ชายหก เขาเก่งจริงหรือ?”
“หยุดพูดไร้สาระได้แล้ว!” หนานหลิวตวาดเสียงดังจนทหารรักษาการณ์เหล่านั้นต่างตกตะลึง เพราะพวกเขาไม่เคยเห็นองค์ชายหกตำหนิเลี่ยอิงมาก่อน
เลี่ยอิงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องอดทน ทว่าสายตาของเขาที่จับจ้องไปยังลู่เฉิน เห็นได้ชัดว่าอยากเห็นลู่เฉินขายหน้า
ไม่ใช่แค่เลี่ยอิงเท่านั้น ทหารรักษาการณ์ที่กลับมาจากแดนทักษิณาด้วยกันต่างก็กระซิบว่า “คอยดูเด็กคนนี้ว่าจะโม้อย่างไร”
“ใช่ มาดูกันว่าเขายังจะกล้าเรียกตัวเองว่าหมอเทวดาหรือไม่”
ขณะที่คนเหล่านี้กำลังรอดูการแสดงของลู่เฉิน ชายหนุ่มที่ว่าก็เดินมาหยุดอยู่ข้างตาข่าย หลังจากนั้นเขาก็คุกเข่าลง มือหนึ่งคว้าแขนของคนผู้นั้นเอาไว้
หนานหลิวตกตะลึงทันที “ระวัง ตัวเขามีพิษ!”
ทหารรักษาการณ์รู้สึกว่าลู่เฉินบ้าไปแล้ว
แต่ในขณะที่ลู่เฉินสัมผัสชายคนนั้น อสูรมารแมวที่มือขวาของลู่เฉินพลันดูดไอมารทั้งหมดในร่างกายของชายคนนั้นไปทันที
เมื่อไม่มีไอมาร คนผู้นั้นก็หมดสติไปในพริบตา และอาการทั้งหมดในร่างกายของเขาก็หายไปทันที
ไม่เพียงแค่นั้น เมื่อลู่เฉินปลดตาข่ายออก นิ้วของบุคคลนั้นก็กลับมาเป็นปกติ และลมหายใจของเขาก็กลับมาเป็นปกติเช่นกัน ก่อนที่อีกฝ่ายจะลืมตา และเผยให้เห็นแววตาทั้งสองข้างที่สดใสเป็นปรกติ แต่ก็ยังค่อนข้างเหม่อลอยเล็กน้อย
เห็นเพียงใบหน้าติดงุนงงของเขาเท่านั้น “เกิดอันใดขึ้นหรือ?”
ทุกคนตกใจ และบางคนก็พูดติดอ่างว่า “ฟะ ฟื้นแล้ว ฟื
